Actrice

De twee hoogste klassen van Umai’s school mogen het eindspel opvoeren. Weken zijn ze er mee bezig geweest. De traditie wil dat de zesde klas het opvoert. Die is dit jaar echter zo klein dat ook de vijfde mee mag doen.

Umai heeft ook een rol. Is ze trots op. Serieus is de actrice aan de slag gegaan met de tekst. Oefenen met Lidia, maar ook uit zichzelf is ze bezig geweest met de materie. In de tuin bijvoorbeeld. Terwijl ik met een voetbal aan het pielen was, declameerde zij hele lappen tekst. Niet alleen die van haarzelf, maar ook de stukken eromheen. Serieuze tante, die dochter van ons.

Op de avond zelf is aanvankelijk weinig te merken van deze serieuze aanpak. Umai laat zich zelfs middenin het optreden verleiden tot meligheid. Ik merk dat ik geïrriteerd raak. Beetje bezorgd ook. Het zal toch niet zo zijn dat ze al dat serieuze voorwerk gaat verpesten als het erop aankomt?

Na de pauze komen de passages met Umai erin. Mijn vrees blijkt ongegrond. Umai zit helemaal in haar rol, legt met verschillen in intonatie en klemtoon de nadruk op dingen. Bloedserieus, maar ook met zichtbaar plezier is ze op het podium bezig. Daar stáát iemand. Trots lopen mijn ogen vol. Wat is het mooi om haar zo te zien, en wat gunnen we het haar ook. Goed gedaan meid!

Scroll Up

Pin It on Pinterest