Agnietenberg

Koud maar verder waanzinnig mooi weer, wie afgelopen zondag de racefiets niet onder de kont heeft gehad, moet wel een verdomd goede smoes hebben om niet voor nepfietser te worden uitgemaakt.

Op twee kilometer na hield ik het tachtig kilometer uit. Op dringend advies van mijn fysiotherapeut heb ik de rit opgedeeld in stukjes. Stap na een kilometer of vijfentwintig een paar minuten van de fiets af om de rug te ontspannen.

De laatste pauze vindt plaats op de Agnietenberg. Een rivierduin, ontstaan in droge tijden met veel wind. Een prachtige plek met een sfeervol kerkhof. Staand, kauwend op het laatste restje te krap bemeten proviand, geniet ik er een paar minuten van. Hoe zou het zijn om hier een paar uur op een bankje te zitten niksen? Die dag zal ik het niet weten. De laatste vijfentwintig kilometer, met tegenwind, wachten op mij. Laat ik ze maar snel aansnijden.

Scroll Up

Pin It on Pinterest