Amsterdam

Wat een timing: op de mooiste lentedag tot nu toe heb ik een zakelijke ontmoeting in Amsterdam. Had er sowieso al zin in vanwege het onderwerp van het gesprek. Social media en redacties, mooie combinatie wat mij betreft. Maar ik had eerlijk gezegd vooral zin in een wandeling door de stad waar drie gezinsleden hebben gewoond.

In de trein genoot ik al. Ja, ook ik heb het nodige gemopperd op de NS. Toch bevalt het sfeertje me wel. De aan chaos grenzende drukte op Amsterdam CS wierp me jaren terug in de tijd. Wat ben ik hier vaak aangekomen. Thuis. Nou ja, bijna. Nog even met tram 17, de fiets, lopend, maar nooit een taxi. Niet vanaf hier.

Is een jaartje of acht rondlopen in een stad voldoende om de weg niet te vergeten? Het lijkt er wel op. Als vanzelfsprekend liep ik vanuit het station de Prins Hendrikkade op, en via de Zeedijk, langs de Waag de Nieuwmarkt op en via het Waterlooplein kwam Dantzig in zicht. De bijeenkomst vond plaats op het terras. Warme zon op de kale kop, goede koffie, leuk gesprek, uitzicht op een door strakblauwe hemel overspannen Amstel, ik kon het met de beste wil van de wereld geen werken noemen.

De terugweg werd een omweg. Natuurlijk, dat kon niet anders. Even langs wat bekende plekjes. Lekker ontspannen struinen door mijn verleden. Sentimenteel ritje, maar wat zou het. De volgende keer blijf ik wat langer hangen.

Scroll Up

Pin It on Pinterest