Bacteriën maken plastic uit suiker

Automobilisten zijn zeker niet de enigen die mopperen over de almaar stijgende prijs voor een vat ruwe olie. Ook de petrochemische industrie, een grootverbruiker van aardolieproducten, heeft alle reden tot klagen. Het is daarom niet zo verwonderlijk dat er steeds vaker nieuwe manieren opduiken om kunststoffen te maken uit andere grondstoffen, zoals suiker bijvoorbeeld.

Het Amerikaanse bedrijf Genomatica beweert een methode te hebben gevonden om in grote hoeveelheden een grondstof voor de vervaardiging van kunststoffen te kunnen maken. Het bedrijf zet een genetische gemodificeerde versie van de bacterie E. coli aan het werk om van suiker 1 , 4 butanediol (BDO) te maken, een bouwsteen die wordt gebruikt voor de fabricage van kunststoffen, oplosmiddelen, geneesmiddelen, auto-onderdelen en bepaalde vezels. In straattaal: de bacteriën eten de suiker op, gaan er twee of drie dagen mee aan de slag (het fermenteren) en ‘poepen’ vervolgens BDO uit.

De jaarlijkse, wereldwijde behoefte aan de grondstof BDO vertegenwoordigt een waarde van ongeveer vier miljard dollar. Genomatica kan op dit moment naar eigen zeggen bij lange na niet voldoen aan die behoefte, maar is nu al wel in staat om duizenden tonnen te vervaardigen. Ook ziet het bedrijf nog ruime mogelijkheden om het fabricageproces te optimaliseren. Technici zijn er zeker van dat het proces met veel lagere temperaturen en onder lagere druk kan plaatsvinden, waardoor het op termijn goedkoper wordt dan de conventionele, op olie gebaseerde processen. Volgens Genomatica geldt dit ook als de prijs van een vat olie onder de 50 dollar zou zakken.

Genomatica claimt dat het slechts twee jaar bezig is geweest met het ontwikkelen van dit productieproces. Het technische team deed er een jaar over om het computermodel om te zetten in een bacterie die daadwerkelijk in staat was suiker om te zetten in BDO. Het tweede jaar werd besteed om het fabricageproces geschikt te maken voor industriële toepassingen. Het is een vrij opmerkelijk snel uitgevoerd ontwikkelingsproces. Chemieconcern DuPont heeft er bijvoorbeeld ruim tien jaar over gedaan om dezelfde E. coli bacterie een vergelijkbaar trucje te laten uitvoeren. Dit project ging van start in 1995 en kwam pas in 2006 ten einde, toen het fabricageproces waarbij bacteriën suikers (glucose) uit maïs omzetten in 1 , 3 propanediol (PDO), op de markt werd gebracht.

Gedwongen door de omhoogschietende olieprijzen en met de ‘groene’ wind in de rug is een heel leger technici bezig met andere grondstoffen te gebruiken om dingen te maken waarvoor nu nog olie nodig is. Zo is het Amerikaanse bedrijf Novomer bezig chemische verbindingen te fabriceren die opnieuw gebruikt kunnen worden, waaronder binders voor brandstofcellen. Een totaal ander voorbeeld is Dow Corning, dat natuurlijke ingrediënten zoals Soja is gaan gebruiken voor het maken van cosmetische en verzorgende producten. En Dow Chemical bouwt op dit moment een fabriek in Brazilië die op zeer grote schaal suikerriet gaat omzetten in polyethyleen (polyetheen). Deze polymeer is de meest gebruikte kunststof waarvan onder andere plastic flesjes, plastic zakjes, verpakkingsmateriaal, mantels van elektrische kabels en flexibele waterleidingen (tyleen) worden gemaakt.

Scroll Up

Pin It on Pinterest