Binnenregen

Het KNMI had voor de tweede keer binnen een week een weeralarm afgekondigd. Dit bleek te kloppen voor Limburg, Nijmegen, Arnhem en de uiterste oostkant van ons land. De rest van Nederland vroeg zich via Twitter af waarvoor dat alarm nu toch weer nodig was geweest.

Ook ik had hier last van en ik kwetterde zogenaamd diepgaand dat we misschien een tikkeltje te geregeld leven leiden als we teleurgesteld zijn over het uitblijven van noodweer. Sensatiezoekers zijn we, bij gebrek aan opwinding in ons dagelijks bestaan.

Mijn bespiegeling bleek de weergoden verzoeken. Ons platdak boven de bijkeuken bleek niet bestand tegen de overvloedige regenval. Het regende binnen. Best hard. Ik zuchtte een keer, want ik weet wat er dan aan de hand is: de aanvoer naar de afvoer weer eens een keer geblokkeerd.

Het platdak is namelijk begroeid met een soort mos. Is erg mooi, vinden wij, want het levert in droge toestand een prachtig kleuren- en vormenspel op. Maar als het erg hard regent, komen die kleuren en vormen los en spoelen ze naar de afvoer en zo vormen de vormen al snel een prachtige natuurlijke dam.

In de restanten van de regenbui heb ik die van natuurlijke vormen geboetseerde dam omgevormd tot een grote hoop op een veilige plek op het dak. Het is weer droog binnen. Ik heb genoten en mijn dochter ook. Die stond naast me op het dak en merkte droogjes op dat we best op elkaar lijken. Dat doen we ook. Sensatiezoekers, dat zijn we.

Scroll Up

Pin It on Pinterest