Bruisende broeders

O, o, die mannen van ons. Als we ze vol energie over de camping zien struinen, bruisend hun fantasieën uitlevend, hier en daar een praatje makend, soms volledig uit het zicht de omgeving uitkammend, dan genieten we enorm van ze.

Soms lopen er mensen langs die wij verder niet kennen, maar zij weten blijkbaar precies wie onze jongens zijn. ‘Hé, daar heb je Josse’, klinkt het dan en we horen hen dan ook nog eens feiten over ons oplepelen die ons enigszins verontrust doen afvragen wat Josse en Tamas eigenlijk allemaal vertellen aan campinggasten die hun pad al dan niet toevallig kruisen.

Trots zijn we ook als mensen enorm blij en verrast reageren op de broeders. Mooi als iemand op je afstapt en oprecht warm zegt dat ze zo geniet van hun energie. Voor al die mensen is het waarschijnlijk moeilijk voor te stellen dat er ook een andere kant aan hun bruisende aanwezigheid is. De mannen creëren namelijk regelmatig een gezamenlijke wervelstorm die maar doorgaat en doorgaat en die ieder contact met de rest van de wereld lijkt te hebben verloren.

Corrigeren van deze orkaan van beweging en geluid kost ons bakken met energie. Het gevolg: tegelijkertijd genieten van het ontspannen sfeertje op de camping en het daaraan volledig aangepaste tijdelijke leventje dat we leiden, en desondanks geen sikkepit nieuwe energie opdoen. We kennen het recept. Stellen het meestal net iets te lang uit, maar ook deze keer besloten we de mannen op te splitsen. Eerst Tamas een paar dagen bij Oma en Josse op de camping en vervolgens Josse een paar dagen bij een vriendin en Tamas terug op de camping.

Dit scenario lijkt erg, maar het tegendeel is eigenlijk waar. De mannen zijn in zeer vertrouwde omgeving en krijgen alle aandacht die ze maar hebben willen, wij kunnen volledig genieten van het vakantiegevoel, zijn in staat daarmee de man die bij ons is de aandacht geven die hij verdient en Umai krijgt weer contact met haar broertjes en daar geniet ze ook intens van. Nee, doorsnee is het zeker niet, de manier waarop we vakantie vieren. Het heeft wat jaren gekost om tot dit te accepteren, maar het is goed zo. Volgend jaar weer zo, maar dan van tevoren al helemaal geregeld. Geeft nu al ongelooflijk veel rust.

Scroll Up

Pin It on Pinterest