Chatten met Abraham Lincoln

Software die net doet alsof het een mens is, is al net zo oud als de computer zelf. Het idee spreekt blijkbaar zo tot de verbeelding, dat door de jaren heen steeds weer nieuwe pogingen zijn gedaan om dit soort programma’s te schrijven. De website Virsona springt hier heel handig, maar ook ambitieus op in.

In de begintijd van de computer waren wetenschappers al heel bewust bezig om dit effect te bewerkstelligen. Eén van hen, Joseph Weizenbaum, heeft geschiedenis gemaakt met het ontwikkelen van Eliza, een computerprogramma dat een psychotherapeut probeerde na te bootsen. Mensen konden een vraag intikken en Eliza gaf ze op een beeldscherm antwoord. Eliza is daarmee feitelijk de oerversie van een chatprogramma te noemen.

Eliza probeerde mensen om de tuin te leiden door veel van de vragen die haar werden gesteld, of opmerkingen die mensen maakten, met wedervragen of varianten van de opmerkingen te beantwoorden. Een opmerking als ‘Mijn moeder haat me’ werd bijvoorbeeld door Liza beantwoord met de vraag ‘Zijn er nog meer gezinsleden die jou haten?’. Eliza wist op deze slinkse wijze mensen een tijdje te laten geloven dat ze een echt mens was.

De ‘oerchatbox’ Eliza stamt al uit de jaren zestig, maar blijft mensen tot de verbeelding spreken. Door de jaren heen zijn talloze varianten bedacht, waaronder een bedrijf dat computers als de Apple II, Atari en Commodore zo aanpaste, dat de gebruikers verbaal werden geschoffeerd als ze bepaalde handelingen verrichtten. Het idee is blijkbaar te verleidelijk, want momenteel werkt een publieke testversie van de website ‘Virsona’ (een samentrekking van ‘Virtual Persona’) die geavanceerd voortborduurt op het thema Eliza.

Virsona heeft een aantal beroemde personages gecreëerd warmee kan worden ‘gepraat’. Een kleine greep uit de collectie: Al Capone, Anne Frank, Albert Einstein, Barack Obama, maar ook De Hulk, enzovoort. De antwoorden die al deze virtuele personages geven, zijn gebaseerd op de algemene ‘regels’ der conversatie en natuurlijk op heel veel feitenkennis over de persoon in kwestie.

Een korte chat met Abraham Lincoln leert dat praten over koetjes en kalfjes af en toe wat vreemd verloopt. Soms tovert een antwoord van Lincoln een glimlach op omdat het lekker eigenwijs is. Iemand zou ook kunnen stellen dat de oud-president in virtuele vorm gewoon hondsbrutaal is, of bot, maar daar zit ik niet zo mee. Maar een vraag over zijn kinderen leverde een stuk tekst op dat zo uit een encyclopedie lijkt te zijn gevist. Zo praat een vader natuurlijk niet over zijn kinderen. Hier ligt nog veel ruimte voor verbetering. Maar leuk is het wel, dit chatten met beroemdheden!

Scroll Up

Pin It on Pinterest