Fusieperikelen

De doorstartproblematiek staat op de politieke agenda. Goed nieuws, mits het heikele onderwerp ook daadwerkelijk belandt op een relevante agenda, en niet wegzakt in het Haagse moeras van adviescommissies, partijbelangen en gekonkel onder politici met haantjesgedrag.
Ook wij hebben bijgedragen aan het rumoer rond de doorstart. Niets mis mee, maar we zijn daarbij bijna vergeten dat er ook veel bedrijven zijn gefuseerd, elkaar hebben opgeslokt, samenwerkingsverbanden zijn aangegaan, enzovoort. We leven in een tijd van consolidatie, en daar hoort ook dít verschijnsel bij.

Er is zeker niets mis met managers die verder kijken dan de waan van alledag en de toekomst proberen te verzekeren door strategische acties. Ik hoop alleen dat ze zich hebben gerealiseerd dat zo’n fusie meer is dan formaatgroepen en marktsegmenten die perfect op elkaar aansluiten. Meer dus dan synergie, schaalgrootte, efficiëntie en bundeling van krachten.

Fuseren is namelijk moeilijk en gaat vaak gepaard met veel onzekerheid onder het personeel. De overgenomen partij weet niet waar ze terechtkomt, de andere welke invasie haar te wachten staat. Doet het management hier niets aan, dan is het snel bezig fusieperikelen te sussen, in plaats van de gefuseerde onderneming te managen. Daar is dus wél veel mis mee, want dodelijk voor de organisatie.

Het wordt misschien tijd om ónze agenda’s te openen voor een managementcursus ‘bloedgroepen mengen’. Daarin komt vast de aanbeveling voor om projectgroepen te formeren met mensen uit beide bloedgroepen. Niet als doel op zich, maar een oprechte poging er samen iets van te maken.

Scroll Up

Pin It on Pinterest