Computerschroot

Ik weet dat de ICT-industrie een snelle wereld is, een branche die als geen ander ons jachtige bestaan symboliseert, misschien zelfs wel de krachtige, immer pulserende motor achter deze jacht naar meer, steeds maar weer meer is. Na het lezen van het bericht dat de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) deze week de eerste stap heeft gezet op weg naar een nieuwe supercomputer , denk ik dat het nog erger is dan ik al dacht.

Als de zogeheten Nationale Supercomputer met de naam Huygens volgend jaar klaar is, heeft hij 15.000 keer meer geheugen dan een gewone pc. De theoretische piekprestatie bedraagt zelfs 14 Teraflop/s. Dat is vier keer zo veel als de computer die sinds 2000 wordt gebruikt voor hetzelfde doel. Volgend jaar wordt de topsnelheid opgevoerd tot een indrukwekkende 60 Teraflop/s, ofwel 60.000 miljard berekeningen per seconde. De aanschaf, het onderhoud en het gebruik over een periode van vijf jaar zal 30 miljoen euro kosten. NWO financiert het project.

Huygens moet onderzoekers de komende jaren in de gelegenheid stellen onderzoek te verrichten op die gebieden waar grootschalig rekenen noodzakelijk is. De machine zal uiteindelijk een dikke 3000 IBM next generation Power-processoren hebben. De hoeveelheid voor gebruikers beschikbare schijfruimte zal ongeveer 800 TBytes bedragen. Het nieuwe apparaat moet vijf, zes jaar meegaan. De oude computer voldoet niet meer aan de huidige eisen en zal als oud schroot worden aangeboden.

Pardon, als computerschroot afgevoerd? Dat is toch eigenlijk te gek voor woorden. Is er niet ergens in de iets minder snelle wereld een potentiële gebruiker die heel, heel blij zou zijn met het ‘aftandse’ bakkie uit Amsterdam? Oké, gezien de onderhoudskosten moet de portemonnee goed gevuld zijn, maar als alleen de transport- en opbouwkosten hoeven te worden betaald, is het misschien toch best de moeite waard. Maar nee, vermoedelijk toch niet, en daarmee verandert een computer waar de universiteit nog geen zeven jaar geleden erg blij mee was, in één klap in een waardeloze sta-in-de-weg. Het komt op mij over als een stuitend geval van kapitaalvernietiging, al zal een econoom mij vermoedelijk wel de oren wassen over deze opmerking. En toch blijft het verspilling, aldus ‘dominee’ Hertogs…

Scroll Up

Pin It on Pinterest