Selecteer een pagina

De man met de hamer tegenkomen op een halve marathon? De gedachte was nog nooit in me opgekomen. Niet voor zo’n vertrouwde afstand als deze. Meer een trainingsafstand eigenlijk. Tot een behoorlijk warme Tweede Pinksterdag…

De man met de hamer

door | 21 mei 2018 | 0 Reacties

In training zijn voor een marathon betekent regelmatig lange, langzame duurlopen afwerken. Een halve marathon is dus zeker geen afstand om je druk over te maken. Sterker nog, de halve marathon die de organisatie van de Kolonieloop heeft uitgezet om het vijfjarig jubileum van deze trail te vieren, lijkt een prima training als voorbereiding op de aanstaande marathon in Sneek. En zo benaderen mijn loopmaatje Rick en ik deze loop ook: als een leuke afwisseling op de lange rondjes vanuit huis.

Relaxed staan we de Tweede Pinksterdag aan de start. Gels hebben we niet mee, want het is ‘maar’ een halve marathon. Die heb ik nog trouwens nooit nodig gehad op deze afstand. Het is behoorlijk warm, maar dat is niet erg want deze wedstrijd gaan we toch niet tot het gaatje. We gaan vandaag van het mooie parcours genieten. Echt inlopen doen we dan ook niet, een paar losmaakoefeningen volstaan. We starten extra rustig om de spieren op te warmen en laten de mooie route op ons inwerken. Het zuidelijkste deel bevat een extra lus ten opzichte van de vijftien kilometer van vorig jaar. Het is ook het mooiste stuk van het toch al fraaie parcours. Veel single tracks, behoorlijk ruw terrein, en juist daardoor erg genieten.

Zo’n parcours is wel harder werken dan asfalt natuurlijk. De hitte werkt ook niet echt mee aan een gunstige energiehuishouding. Maar er zijn genoeg drinkposten, waar we meestal de tijd nemen om rustig een bekertje water te drinken. Kilometer na kilometer leggen we af in een iets hoger tempo dan gepland. Kost natuurlijk nog een beetje meer energie. Maar wat zou het, het gaat met beiden prima. De man met de hamer is een optie die niet bij me opkomt.

Een kilometer of drie voor de finish voel ik uit het niets opeens mijn krachten wegvloeien. Ik kan het tempo weliswaar handhaven, zo heel hard gaat het vandaag gelukkig niet, maar het kost me behoorlijk veel moeite. Zwaar ademend en meer op wilskracht dan op energie vanuit de benen weet ik Rick bij te houden. Die loopt een kwartiertje later relaxed over de finish, ik passeer de streep met een gevoel dat niet past bij dat van de eerste achttien kilometer. De man met de hamer tegenkomen op een halve marathon kan dus wel degelijk. Ik ben gewaarschuwd.

Koebergers op Kolonieloop