Donkere wolken boven Hasselt

Hoe waar de Zen-uitspraak ‘De landkaart is niet het land’ is, ontdekte ik gisteren op het dijkje langs het Zwarte Water van Hasselt naar Genemuiden.

Al vanaf de kaart verleidden de vele kleine bochten mij met succes en bezorgden ze me thuis de nodige voorpret, maar toen ik in Hasselt na de brug over het Zwarte Water de kop in de wind stak en er een prachtig landschap zichtbaar werd, maakte deze voorpret plaats voor verrukking over de werkelijkheid.

Een beschrijving van de afzonderlijke details zou slechts een opeenstapeling van clichés zijn geworden, of in ieder geval het pijnlijk bewijs vormen van mijn onvermogen om de kern te beschrijven van wat ik dat moment zag. Misschien dat de kille en levenloze techniek in mijn achterzak in dit geval een betere prestatie heeft geleverd in het vastleggen van de in sfeervol licht gevangen lijnendans die natuur, water en wolken opvoerden boven Hasselt. Ik heb er echt een aantal minuten de tijd voor genomen, toch best een prestatie voor een wielrenner…

Scroll Up

Pin It on Pinterest