Selecteer een pagina

Met de wielrenbroek al in de hand toch besloten om te gaan hardlopen. Het werd een zonovergoten en mede daardoor pittige training op het gras van de ijsbaan, waar maar liefst drie experimenten tegelijk werden uitgevoerd.

Een dag van experimenten

door | 15 juli 2018 | 0 Reacties

Het eerste van de drie experimenten bestond uit trainen op de nuchtere maag. Strikt genomen niet helemaal waar overigens, vooraf heb ik een kop koffie en een sneetje suikervrije ontbijtkoek genuttigd. De uitkomst van deze proef is dat ik de 10x400m tot en met het traditionele snelste laatste temporondje heb kunnen uitvoeren. Na het derde rondje leek het daar aanvankelijk niet op, want ik voelde wel een lichte slapte in de benen. Maar daar bleef het bij. Lekker pittige tempo’s gelopen en in tegenstelling tot wat de souplessemethode voorschrijft ‘slechts’ 200 meter herstel genomen tussen de temporondes. Het blijkt goed te doen op een nuchtere maag.

Het tweede van de drie experimenten was antwoord zien te krijgen op de vraag of de ijsbaan geschikt is voor hardlooptraining. Het is namelijk een mooie ronde van 400 meter en volgens de website van de gemeente heeft de ijsbaan in de zomer de functie van openbare speelruimte. De uitkomst van deze proef is dat de ijsbaan zeer goed te gebruiken is voor hardlooptrainingen. De ondergrond is ondanks de droogte van de afgelopen weken nog steeds best zacht en behoorlijk vlak. De baan is goed te belopen, zonder angst te hoeven hebben voor zwikkende enkels. Hier ga ik met de Koeberg loopgroep zeker een keertje ‘buiten spelen’!

En dan het ‘experiment der experimenten’, de eigenlijke missie van vandaag. De test om te zien of mijn linker knie weer belastbaar is. Tijdens de wisselduurloop van afgelopen donderdag zakte ik enkele keren lichtjes door de linker knie. Een verontrustend gevoel omdat ik er verder geen controle over had. Bijna thuis struikelde ik en viel bijna doordat het me nog een keertje overkwam, maar nu net wat erger. Toen ik die dag na een avondje op de bank wilde opstaan, kon ik niet fatsoenlijk meer lopen. Veel pijn in de linker knie bij belasting. Ook de volgende dag bleef ik hinkepoten, totdat ik laat in de middag opeens een soort ‘kloenk’ in de knie hoorde en de pijn tijdens het lopen direct een stuk minder was. De uitkomst van de graslooptest van vanochtend is dat ik weer als vanouds kan lopen. Toch is dit misschien wel de meest verontrustende conclusie, omdat de verschijnselen van de afgelopen dagen lijken op het gedoe dat ik jaren geleden heb gehad met mijn meniscus. Dat eindigde destijds op de operatietafel. Ik ga in ieder geval nog meer dan normaal op mijn looptechniek letten om zijwaartse belasting van de linkerknie te minimaliseren. Best spannend eigenlijk, ik moet er niet aan denken dat ik een lange tijd niet zou kunnen hardlopen…

Bospad Park Hesselingen

De aanlooproute naar de experimentele 400 meterbaan: het lekker zachte houtsnipperspad door de ‘bossen’ van Park Hesselingen. Mooi sfeertje en lekker koel.