single track mullerthal luxemburg

Eenendertighonderdvijfenzeventig hoogtemeters

GO!

Bij Echternach ligt een uitgestrekt stelsel van kloven, geduldig uitgesleten door riviertjes. Laat niemand zich misleiden door de toeristische bijnaam van het Müllerthal, het is een uniek landschap om te doorkruisen.

Consdorf ligt op de top van een Luxemburgse heuvel, gemaakt van zandsteen en dolomiet. Daar weten wind, water en vorst wel raad mee, zien we als we vanaf de camping via een steile stenen trap afdalen in de zachte heuvelbuik. De rivieren hebben er een onvoorstelbare 160 miljoen jaar lang aan gewerkt, en het resultaat is dan ook fantastisch. Diepe kloven, steile rotswanden, grillige rotsformaties en heel veel losliggende brokken steen. Sommige van die rotsblokken lijken wel erg losjes vast te zitten aan de rotswand. We staan er even bij stil en fantaseren dat zo’n steenmassa loskomt en met grof geweld omlaag stort.

Zo gek is die gedachte trouwens niet, het bewijs van vallende stenen, rotsblokken en soms zelfs hele stukken rotswand is alom aanwezig. Naaldbomen schieten vanuit de bodem van de kloof tientallen meters kaarsrecht omhoog, op zoek naar het licht. Het loof van bomen en struiken daaromheen toont de eerste voorzichtige herfstkleuren. Waarom heet het hier eigenlijk ‘Klein Zwitserland’? We hebben nog nooit zoiets gezien, dit is een uniek landschap dat een eigen naam verdient. Wat is er mis met Müllerthal?

Onze niet vooraf geplande route slingert over smalle paadjes verder. ‘We gaan toch geen superlange wandeling maken?’, vroegen onze mannen vanochtend hoopvol. We wisten ze gerust te stellen, al is het de vraag of ze nu nog erg bezig zijn met afstanden. De een weet dat dit een geologisch interessant gebied is, vertelt dat hier zo’n 200 miljoen jaar geleden een zee lag. De rivieren die daar in stroomden, voerden de grondstoffen aan voor de rotsformaties waar we nu doorheen lopen. De eerste fossiele vondsten rammelen in zijn broekzak. Hij heeft onze vakantiebestemming grondig bestudeerd en weet dat de echte schatten zo’n tien kilometer verderop liggen.

De andere broer lepelt feilloos de chemische namen op van de gesteentes waar we daarheen lopen. Geniet net als wij van alles dat we onderweg tegenkomen. We zijn getuige van het ontstaan van zijn nieuwe passie: de paddenstoel. Regelmatig verlaat hij de gebaande paden om in het gras te scharrelen. Soms klimt ie een stukje omhoog omdat daar een kansrijke plek ligt om een speciale paddenstoel te vinden. Het lijkt eigenlijk verdacht veel op de tijd waarin onze toen een stuk kleinere mannen ook altijd enthousiast van alles ontdekten in het bos. We hebben nooit geweten dat hij paddenstoelen interessant vindt, maar in een week tijd verzamelt de andere broer via internet steeds meer informatie over paddenstoelen en vertelt hij enthousiast over de eigenschappen van de soorten die hij inmiddels herkent.

Het pad gaat verder. Voert ons over stenen trapjes omhoog, slingert dan weer langzaam maar zeker dieper de kloof in, brengt ons letterlijk in het nauw tussen rotswanden en schenkt ons af en toe een korte ontmoeting met mede-wandelaars. We genieten en vergeten tijd, afstand en de hoogtemeters die zich langzaam opstapelen. Beneden in Múllerthal blijkt Camping Cascade nog steeds ‘tijdelijk gesloten’. De gevolgen van de watersnood van de afgelopen zomer zijn drie maanden later indrukwekkend zichtbaar. Iets verderop splijt de Zwarte Ernz zich in drie lieflijke stroompjes die zich een paar meter naar beneden storten. We vragen ons af hoe overdonderend de ‘Schliessentümpel’ er in de rampweek uit heeft gezien. Zoiets als het geweld van Schaffhausen misschien?

Een deel van de ‘Müllerthal Trail’ belooft ons de weg terug naar het appartement. De lange kronkel naar huis loopt dichtbij een goed hoorbare doorgaande weg die zich door het dal slingert. Het doet iets af aan de betovering die we hiervoor hebben ervaren. Een echte spelbreker is het nu ook weer niet. En alhoewel de kilometerstand inmiddels met twee cijfers moet worden uitgedrukt, horen we niemand klagen. Deze lange wandeling blijkt de opmaat voor een weektotaal van tientallen wandelkilometers, een beste hoeveelheid hardloopmijlen en meer dan drieduizend hoogtemeters. En dan hebben we nog maar een klein stukje van het gehele gebied gezien. De ouders zien zich hier in de (nabije?) toekomst een paar weken lang met rugzakje van slaapplaats naar slaapplaats wandelen.