Flessenpost

Wetenschappers beschikken over de krachtigste computers ter wereld, er is zelfs een wedloop gaande onder universiteiten wie de snelste supercomputer ter wereld heeft, een race die ieder jaar weer een nieuwe top honderd oplevert.

Menig wetenschappelijke doorbraak is ongetwijfeld mogelijk gebleken vanwege het rekenwerk in de enorme digitale breinen van deze supercomputers. Echter, wie denkt dat alle wetenschappelijke ontdekkingen tot stand komen op basis van flitsende techniek, de nieuwste snufjes en hardware die de inhoud van sciencefictionfilms naar de kroon steekt, heeft het heel erg mis, getuige een ‘cruise’ die een paar duizend badeendjes al vijftien jaar aan het maken zijn.

Deze badeendjes sloegen in 1992 tijdens een vliegende storm samen met ander badspeelgoed overboord van een containerschip dat uit China onderweg was naar de VS. De eendjes dreven eerst naar het hoge noorden, waar ze in 1995 vast kwamen te zitten in het ijs in de Beringstraat. Dat duurde enkele jaren. In 2000 werden zij gezien voor de kust van IJsland en een jaar later in het noorden van de Atlantische Oceaan, ongeveer op de plaats waar ooit de Titanic zonk.

Na een tocht van circa 28.000 kilometer komt er eindelijk land in zicht voor duizenden rubber eendjes die vijftien jaar op zee hebben rondgedobberd. ‘De gele badspeeltjes spoelen binnenkort aan op de Engelse kust’,.aldus Curtis Ebbesmeyer, een oceanograaf in de Amerikaanse plaats Seattle die de rubberen beestjes jarenlang heeft gevolgd. ‘Het is nu onvermijdelijk dat de door het zoute water en de zon sterk verbleekte badspeeltjes worden opgenomen in de Atlantische stromingen en aan de Engelse kusten zullen verschijnen.’ Volgens de wetenschapper is de omgeving van Cornwall in het zuidwesten de meest waarschijnlijke landingsplaats.

Een serieuze wetenschapper die een flinke groep badeendjes jarenlang volgt op hun reis over de oceaan, het lijkt te gek voor woorden. Maar wat blijkt: dankzij de reis van de eendjes over drie oceanen hebben wetenschappers belangrijke gegevens kunnen verzamelen over de oppervlaktestromingen in de zeeën. Ik kan me allerlei technieken voorstellen die oppervlaktestromingen op de oceanen in kaart proberen te brengen, maar een verzameling toevallig in de zee terechtgekomen badeendjes hoort daar niet bij. Maar wat een romantisch beeld eigenlijk: in een wereld die steeds meer beheerst wordt door technologie, levert het eenvoudig volgen van duizenden badeendjes een bijdrage aan de wetenschap. Je zou bijna iedere passagier op een cruiseschip oproepen om op volle zee een fles op de ‘post’ te doen. Ik zie de twaalfhonderd toeristen op de HMS Brittanica IV al massaal het dek opgaan, een brief in een fles doen, kurk erop en met een ferme worp een bijdrage aan de wetenschap leveren. Kunnen ze ook meteen testen of het schip kapseist als alle passagiers tegelijkertijd aan één kant gaan staan, ook een bijdrage aan de wetenschap lijkt me…

PS: Er zijn meer mensen met een hopeloos romantische instelling en zwijmelen bij het onderwerp flessenpost. Volg deze link maar!

Scroll Up

Pin It on Pinterest