Gekleurde U-bocht

De avonden worden langer en langer, maar voor mij vaak toch nog net niet lang genoeg om een training helemaal in daglicht af te werken. De zenuwachtig knipperende lampjes moeten dus toch nog strak om de dunne armpjes gespannen mee op reis.

Heel erg is dat allemaal niet, zeker als je zoals vanavond in het Reestdal de kleuren die de ondergaande zon produceert, weerspiegeld ziet in een bocht van De Reest. De training even kort onderbroken om ervan te genieten, het moment vast te leggen en mijn longen leeg te hoesten. Dat laatste klinkt erger dan het was. Ben allang blij dat ik weer kan trainen na een week van stevig hoesten en snotteren. Zonder enige hoop aan dit loopje begonnen, maar het ging wonderbaarlijk goed. Behalve als ik gas terug nam of stil ging staan dus…

Scroll Up

Pin It on Pinterest