zonsondergang schaatsen berggierslanden

Genieten van laatste uurtje winterlicht

GO!

De winter zorgt voor nieuwe hardloopinspiratie. Het maakt niet uit welk rondje aan de beurt is, zolang er maar sneeuw op het traject ligt. Dat het meer ploeteren dan hardlopen is, maakt het alleen maar leuker!

De dip na de lunch en wandeling is heftig vandaag. Het werk vereist een concentratie die het hoofd nog nauwelijks kan opbrengen. De gedachten dwarrelen richting de lunchwandeling. Die bracht veel sneeuw onder de nieuwe waterdichte wandelschoenen en leuke ontmoetingen. Is het de bevooroordeelde eigen blik die alleen maar vrolijkheid over de winter ziet, of staat iedereen gewoon enorm open voor genieten van een echte winter?

De oude dame die met zichtbare moeite voortbeweegt over de aangestampte en hobbelige sneeuw zit in het kamp van de genieters. ‘Ik dacht dat het aan deze kant beter zou zijn’, zegt ze met een glimlach. ‘Maar dat valt behoorlijk tegen. Ook hier is het hobbel-de-bobbel. Maar het zonnetje schijnt, wat wil je nog meer?’ Niets op af te dingen, lieve oude dame.

Terug van de binnenstad met een rugzak gevuld met speciaalbier loopt de geplande route door Park Hesselingen. Het normale beeld in het middaguur is groepjes werknemers die hun kantoor kort ontvluchten. De winter zorgt vandaag voor een totaal ander beeld. Het heuveltje is overgenomen door schoolkinderen met sleetjes en kunststof pannenkoeken met steel. Opgewonden stemmetjes glijden best hard naar beneden, klimmen vastberaden omhoog, klieren wat met klasgenoten en geven zich voor de zoveelste keer over aan de zwaartekracht. Een foto is een flauwe schim van de sfeer die de pauzerende werknemer voelde.

Op het parkvijvertje schaatst iemand voorzichtig rondjes. Het idee om de wandeling langs de schaatsbaan om te leiden om te zien of er op meer plekken al wordt geschaatst, sneuvelt wegens tijdgebrek en een pijnlijke schouder. Best zwaar, zo’n verzameling lekkere biertjes. Het verkenningsrondje moet maar wachten tot het eind van de middag.

Na het werk kleed de werknemer zich snel om, maar lonkt de bank. De slaap neemt het een ruim halfuur over. Het kost daarna best veel moeite om het lijf in hardloopmodus te krijgen. Als de trailschoenen de sneeuw laten knarsen, is de vermoeidheid rap vergeten. Het water van het park aan de rand van de Berggierslanden blijkt veroverd door schaatsers. Het zijn er nog niet zo heel veel, maar genoeg om iets van schaatskoorts op te roepen. Morgen gaan de ijzers onder, besluit de hardloper.

Het ontbreken van een routeplan verandert in een besluit om onderweg zo veel mogelijk sneeuw onder de hardloopschoenen te krijgen. Dat valt op het gekozen rondje niet echt mee, maar de sfeer die het licht van een ondergaande zon op het winterlandschap strooit, maakt alles goed. Drie kwartier en weer enkele korte ontmoetingen later schemert het. Blij en tevreden concludeer de hardloper dat we met z’n allen wel heel erg naar een positieve draai aan ons leven snakken. Kan de winter alstublieft nog een weekje langer duren?