Gestolen uurtje

Drukke dag eindigt even druk als dat hij is voortgeschreden. De hoop op een extra trainingsrondje vervliegt tijdens het avondritueel. Nog zo veel te doen. De klok geeft het verstrijken van de tijd neutraal weer. De gevolgen zijn dat zeker niet.

De avond wordt korter en korter. Ik werk ondertussen rustig door. Ja, ik heb me overgegeven aan de realiteit, en die ligt thuis, niet op de fiets. Als de boel aan kant is, slaat de klok nog net geen half negen. Nog anderhalf uur licht. Ik ga ervoor.

In één tempo zoef ik door het Staphorsterveld naar Zwartewatersklooster, Hasselt en Zwartsluis. Ik was niet van plan om een foto te nemen, maar deze scène bij De Velde kon ik niet laten liggen. Heel vaak langs gereden, maar vanavond, in dit gestolen uurtje, baadt de omgeving in de sfeerverlichting van een ondergaande zon. Weer op de fiets, sla ik de afstand van Zwartsluis tot Meppel stuk met een serie intervallen. Al met al net een uur weggeweest, maar wat knapt een mens op van zo’n korte wijle!

Scroll Up

Pin It on Pinterest