Gevangenismuseum

Het gevoel zond signalen richting bossen uit, maar de ratio, daartoe gedwongen door het druilerige weer, zond ons naar Veenhuizen. Ik moest een gevecht aangaan met mezelf. De mensen die hier hebben gezeten ook. Of ze nu gevangen hebben gezeten vanwege een schending van onze wetten of hopeloos verstrikt waren geraakt in de kronkels van hun hersenen, de strijd om te overleven moet in dit oord hevig zijn geweest. Ik overwon mijn humeur en gaf me over aan de aangename verrassing die het Gevangenismuseum blijkt te zijn.

De kinderen kenden mijn strijd niet en genoten van begin af aan. Ik geloof dat de jongens zelfs onder de indruk waren toen we in de Rode Pannen rondliepen, een apart stuk van het museum waar de grimmige sfeer van het gevangeniswezen nog tastbaar aanwezig is. Kijk maar eens omhoog als je de sluis inloopt, aanschouw het pijnlijk aanwezige prikkeldraad en stel je voor dat de enorme hekken achter je voor onbepaalde tijd voor jou gesloten blijven. Brr…

Scroll Up

Pin It on Pinterest