Gouden wielen

Twee weken geleden. Een zonovergoten zondag. Zomers warm, het begin van een week die de mislukte zomer niet doet vergeten, maar wel heel mooi gaat worden. Het begin ook van een periode van rugpijn. ‘Het is waarschijnlijk het slechtste dat ik kan doen, maar ik stap toch op de fiets. Het is gewoon te mooi weer om thuis te blijven’, zijn mijn stoere woorden.

Helemaal gerust ben ik er desondanks niet op. De rug laat zich de eerste koude kilometers nadrukkelijk voelen. Kleine steekjes bij hobbels of aanzetten manen tot voorzichtigheid. Als het lichaam warm is, volgt een probleemloze periode. Overmoedig besluit ik een ouderwets lange route te rijden. De wind in de rug en de hete zon op mijn lijf bevestigen mijn keus. Niets aan de hand…

Bij Kampen bel ik het thuisfront over mijn ‘Plan B’. Zij met de auto naar de barbecue in Nieuwleusen, ik van hieruit op de fiets. De zon kleurt de wielen van de brug naar Kampen enthousiast goud. Weerspiegeling van mijn stemming. Wat kan er mis gaan? Vrij snel na de oude Hanzestad blijkt dat er heel veel kan misgaan. De rug begint te protesteren. Nieuwleusen blijkt een kilometer of dertig te ver weg te liggen. De barbecue is gezellig. Mijn rug vindt het echter niets en laat dit weten via scheuten in het rechterbeen. ‘Is morgen wel over’, denk ik nog. Helaas…

Scroll Up

Pin It on Pinterest