Hardloopfeest in het hart van Meppel

Van start!

Meppel werd afgelopen zondag overspoeld door hardlopers en ik was hier onverwacht onderdeel van. Jammer dat het ‘slechts’ een startbewijs was voor de 4 mijl, want de Meppel City Run is een knalfuif voor hardlopers en publiek!

Daar sta ik dan, hartje centrum in een kooi met honderden andere hardlopers. De sfeer is opgewonden, een beetje als een kudde koeien die na een lange winter weten dat ze vandaag de weide in mogen. Veel gelach, blije kreten van bekenden die elkaar in de menigte hebben ontdekt, korte gesprekjes op te luide toon en ook wel de nodige hardlopers die ongeduldig op hun sporthorloge kijken. Ze denken waarschijnlijk hetzelfde als ik: wanneer kunnen we starten? Ik heb namelijk zin in dit onverwachte optreden in mijn eerste officiële wedstrijd: de Meppel City Run!

Hier en daar zie ik een geconcentreerd gezicht. Deze hardlopers hebben misschien iets minder vertrouwen in de goede afloop. Ik gelukkig wel. Anderhalve week geleden heb ik 26 kilometer omhoog gelopen. De Mont Ventoux kreeg me die dag niet klein, dus wat kan mij in 4 mijl door de binnenstad van Meppel overkomen? Het gaat een genietloop worden, heb ik me voorgenomen. Ik hoor mezelf Peter, mijn hardloopmaatje van vandaag, beloven dat ik de hele rit bij hem blijf. Een innerlijk stemmetje zegt iets eerlijker dat dit misschien anders gaat uitpakken. We zien wel.

Als de hekken eindelijk uit elkaar worden getrokken, komt de massa onder luid gejuich van het publiek verrassend gestroomlijnd in beweging. Al die enthousiaste mensen langs de kant en om je heen zijn behoorlijk opzwepend, maar daar trappen we natuurlijk niet in. Gewoon rustig van start gaan, zien hoe het lichaam op de inspanning reageert en vooral genieten van de sfeer in de stad. Relaxed hardlopen Peter en ik verder. Hij met de onafscheidelijke GoPro in de hand, ik en de rest van het deelnemersveld als ‘doelwitten’ van deze sportieve vlogger. Na een paar kilometer gris ik de camera uit zijn handen om de rollen even om te wisselen. Het blijkt nog best lastig te zijn om een interview hardlopend af te nemen…

robert_heerengracht_meppel_cityrun_2016

Als we net vóór de derde kilometer het Wilhelminapark inrennen, beginnen de verschillen in het deelnemersveld zich af te tekenen. Ik ben voor mijn doen erg rustig van start gegaan en heb nog veel over. Peter loopt iets achter me. Ik doe een halfslachtige poging om achterom te kijken, maar het besluit is al genomen: ik ga voor een tempoversnelling richting finish. De eerste kilometer daarna gaat in een nog best bescheiden tempo van 4:49 per kilometer. Op het Zuideinde en langs de Heerengracht laat ik me heerlijk opstuwen door het publiek en hun enthousiasme. Het tempo gaat omhoog naar net onder de 4:30 per kilometer. Het gevoel dat ik dit ga volhouden wordt gevoed door het regelmatig inhalen van hardlopers. Het gaat lekker!

Halverwege de Ambonstraat is het nog anderhalve kilometer naar de finish. Het gaat wat zwaarder nu, maar ik voel dat het tempo intact blijft. Aan de rechterkant zie ik een meisje staan met een schaal met stukjes fruit. Zo lief dat ik gewoon een stukje fruit moet nemen. Ik weet het nog weg te werken ook, wat hardlopend lang niet altijd makkelijk is heb ik op de flanken van de Ventoux geleerd. In hartje centrum staat het rijendik. Ik kan de verleiding niet weerstaan om te denken dat die mensen allemaal zijn gekomen om mij te zien hardlopen. Als ik links de bocht om de kromme Elleboog op zeil, zie ik mijn lief en de kinderen en weet ik er aangemoedigd door hen nog een eindsprint uit te persen. Dat ik door een jeugdige hardloper keihard voorbij wordt gelopen, deert me niet. Wat een feest is de Meppel City Run, zeg. Volgend jaar weer.

meppel city run 2012.09.11

Meppel City Run 2016

Scroll Up

Pin It on Pinterest