Herstellen in de sportschool

Na twee weken herstellen hield de knie zich dinsdag 4,5 km goed op de hardloopband. Vandaag op straat in serieus tempo de sprong naar de 5 km gewaagd. De slechts lichte reactie van de knie betekent hopelijk dat het gezeur voorbij is.

Het is behoorlijk fris buiten, veel te koud voor de tijd van het jaar. Voor het eerst in weken staat er een serieuze loop in de buitenlucht op de planning. Mooi, maar het levert voorlopig vooral gemengde gevoelens op. Ik had qua training al een heel stuk verder kunnen zijn in de voorbereiding naar de top van de Mont Ventoux. Pijnlijke knieën, en dan vooral de linkerknie die een aantal jaar geleden is geopereerd, wierpen me helaas zo’n beetje terug naar het startpunt van dit ‘project’. Anderhalve maand geleden liep ik moeiteloos 12 kilometer hard, terwijl vandaag de test geslaagd is als vijf kilometer hardlopen zonder pijn aan de knie mogelijk blijkt.

De hardloper met gemengde gevoelens in het hoofd zet zich in beweging richting de noordelijke ingang van Park Hesselingen. Het hardlopen gaat lekker en heel voorzichtig maakt de overdreven aandacht voor mogelijke signalen uit de knie plaats voor enige ontspanning. De gedachten gaan uit naar de afgelopen weken herstellen. Die periode bestond uit meer rustdagen dan normaal, het zwemmen ging gewoon door en als er gesport werd, bezocht ik de sportschool. Daar lag de nadruk op de oefeningen voor rug- en buikspieren en de conditie hield ik op peil op de crosstrainer. Bezig zijn in de sportschool vind ik geen straf, het sfeertje daar bevalt me wel. Maar de onzekerheid over de knieën en het ontbreken van het echte hardlopen buiten knaagde wel aan me.

Het zwembad is inmiddels in zicht. Er zitten zo’n twee kilometer hardlopen op en de knie heeft zich nog niet gemeld. Met iets meer zelfvertrouwen slinger ik hardlopend verder door Hesselingen. Afgelopen week kreeg ik halverwege de 4,5 kilometer op de loopband het hardloopgevoel weer. Dat was al best lekker, maar vandaag in de buitenlucht is het gewoon genieten. Ik loop weer hard!

Als ik bijna thuis ben en nog steeds niets van de knie heb vernomen, besluit ik nog een lus te maken om de vijf kilometer vol te maken. Aan het eind daarvan voel ik de knie heel lichtjes. Ik wil me er even geen zorgen over maken. Ik ga de afstanden en frequentie van hardlopen ‘gewoon’ rustig opbouwen om het gewricht helemaal te laten herstellen en nog belangrijker: om de knieën te laten wennen aan de weer toenemende belasting. Met vers vertrouwen in een goede afloop begin september stap ik onder de douche.

terug op vijf kilometer

Testloopje na herstellen in de sportschool

Scroll Up

Pin It on Pinterest