High Score Mate!

Jaren geleden bracht een Australisch stel de kerstdagen door bij vrienden van ons. Ze waren Europa aan het `doen` en rustten even lekker een paar weken bij hen uit. Ze kwamen ook regelmatig bij ons over de vloer en Paul zag dat ik verwoede pogingen aan het doen was om de high score van het spelletje MacBrickout te verpulveren.

Deze `game` is een van de vele varianten van het spel waarin de speler met een balletje en een digitaal slaghout een stenen muur aan diggelen moet zien te krijgen. Paul, spreek uit Pohl met zwaar Australisch accent, zag mijn geploeter geamuseerd aan en zei met extra smerig aangezette grijns dat dit toch echt beter kon. Ik maakte plaats en gaf hem, geheel gerust op de afloop, met alle plezier de muis in handen. In het begin bakte hij er inderdaad niet veel van, maar Paul bleek een snellere leerling dan ik. Ach ja, hij was ook een stuk jonger en `dus` beter in computerspelletjes.

Een traditie was geboren: steeds als Paul en ik bij elkaar waren, ging de Mac aan en werd er om het hardst gestreden. Ik had als voordeel dat ik tussentijds kon oefenen en dat was maar goed ook, want het grootste deel van de tijd stond de vriendelijke maar vingervlugge `Aussie` ver bovenaan. Met Oud en Nieuw was het weer raak. Het was zo`n heerlijke avond die je doorbrengt met mensen die erg vertrouwd zijn, waardoor je gewoon de dingen doet waar je op dat moment zin in hebt, en omdat iedereen dat doet is het ook helemaal oké. Soms was iedereen bij elkaar voor geanimeerde gesprekken, dan viel het gezelschap weer uit elkaar in kleinere groepjes met elk hun eigen bezigheid, om daarna waar samen te komen, enzovoort. Echt een avond waarvan je wenst dat ie nooit voorbij gaat.

Onnodig te zeggen dat Paul en ik regelmatig het record MacBrickout aan het verpulveren waren. Zat ik aan de keukentafel te kletsen, klonken er vanuit de huiskamer oerkreten , gevolgd door jammerlijke keelklanen. Soms was het lang stil, en dat betekende meestal dat het goed ging, heel goed. Aan het eind van zo`n periode kwam Paul met een triomfantelijke grijns op zijn Australische smoelwerk binnenlopen: `High Score, Mate.` Grr, dat kon ik natuurlijk niet op me laten zitten, enzovoort, enzovoort. De animositeit tussen ons was zo groot dat ik weken nadat ze terug waren gekeerd naar Cairns hem nog een mail heb gestuurd met daarin een schermafbeelding van de kersverse high score. Paul kon er wel om lachen…

Het spel is sindsdien geheugentechnisch weliswaar niet vergeten, maar speltechnisch natuurlijk allang in een digitale hoek gesmeten. En sinds vandaag weet ik dat het inmiddels ook nog eens een hopeloos ouderwetse game is. Wat blijkt namelijk: het Amerikaanse televisiestation MSNBC heeft ter promotie van de website een spelletje bedacht voor in de bioscoop dat MacBrickout en alle varianten in één keer tot geschiedenis maakt. Mensen in de bioscoopzaal kunnen namelijk door met z`n allen de handen te bewegen een slaghout op het projectiescherm bewegen om zo nieuwskoppen aan diggelen te slaan. Deze versie van het online spelletje NewsBreaker (over woordspelingen kun je twisten) lijkt wel erg op mijn oude vertrouwde game, maar dan in een hypermodern jasje. Zou Paul dit weten? Misschien moesten we maar ergens halverwege in een bioscoop afspreken. Kunnen we eindelijk sámen eens een high score neerzetten.

Scroll Up

Pin It on Pinterest