Houtperspectief

We leren het nooit, mijn lief en ik. We weten dat het ontzettend lekker is om klussen aan te pakken. Eraan werken is heerlijk, het lichamelijk gevoel genieten en als klap op de vuurpijl kan er weer een klus van het lijstje geschrapt worden. En toch schuiven we de grote klussen steeds voor ons uit. Waarom toch?

Vandaag verliep wederom volgens dit patroon. Ik heb een begin gemaakt met het vervangen van de oude schutting met wilgentakken die zogenaamd dertig jaar meegaan, maar al na drie jaar de risee van de buurt zijn geworden. Planken gekocht en ouderwets om en om op de hardhouten palen bevestigd die er toch al stonden.

Mijn perspectief van vandaag bestond dus uit hout, hout en nog eens hout. Opvallend hoeveel tijd zo’n klus nog vergt. De helft zit er inmiddels letterlijk en figuurlijk op. Ontevreden ben ik echter niet, in tegendeel. Binnenkort kan er een klus van de lijst af, kijken wij en de buurt weer tegen een ordentelijke schutting aan en kunnen we onszelf op de schouder kloppen voor dit alles. Op naar de volgende klus (hoop ik)…

Scroll Up

Pin It on Pinterest