Hunebedloop

De Hunebedloop is een mooie wedstrijd door de natuur van Havelte. Het afwisselende parcours voert door bossen, over verharde paden, langs de heide, en natuurlijk moet het heuveltje bij de hunebedden bedwongen worden. Een aanrader!

Buiten glijden liefhebbers nog over bevroren water, maar toch is het deze zaterdag een stuk minder koud dan de anderhalve week daarvoor. En dat betekent direct een versterking van het bekende probleem: wat doe ik aan voor deze wedstrijd? Kledingstukken worden uit de lade getrokken, gewikt en gewogen en belanden terug waar ze vandaan komen. Het worden uiteindelijk drie kledingstukken: een sporthemd, daar overheen een isolatieshirt met lange mouwen, gecompleteerd met een wielrenshirt met korte mouwen. Zou genoeg moeten zijn, is het meer met bravoure dan zekerheid genomen besluit.

De Koeberg loopgroep is goed vertegenwoordigd vandaag. Leuk, zo’n groep enthousiaste hardlopers. We lopen nog geen halfjaar samen, maar het begint al een hecht clubje te worden. Je beleeft een wedstrijd ook geheel anders en het bevalt iedereen zo te zien erg goed. De eerste kilometers lopen de drie afstanden geheel parallel en we vertrekken ook nog eens tegelijkertijd. Ik ga zoals altijd rustig van start, praat nog even met een aantal van ons en als mijn gehijg van de eerste honderden meters is verstomd (nauwelijks warmgelopen, foei!) en de blik zich vernauwt, kijk ik nog even snel of ik Joost kan vinden, die samen met mij de 15 kilometer ‘doet’ vandaag. Helaas gaat het zonder hem voorwaarts, richting Bertram, die er als een haas vandoor is gegaan.

Het parcours getuigt van de winter die de afgelopen weken over onze streek hing. Harde ondergrond, besneeuwde stukken bos en witte, ijzige plakaten die er verdacht glad uitzien. Als dat maar goed gaat met mijn tamelijk versleten hardloopschoenen voor verharde wegen. Het gaat goed, heel goed zelfs. Langzaam maar zeker loop ik van groepje naar groepje. Het parcours is prachtig, wat wil je ook met een hardloopwedstrijd in de omgeving van Havelte. Lastig is het soms wel: af en toe moet je de berm in of op springen om mensen te passeren, zo smal is het. Het geeft allemaal niets, daarvoor is het een te mooie dag langs een te leuke route.

bertram wil er langs

Als we bij het vennetje van Het Schier aankomen, weet ik dat we weer enigszins in de buurt komen van de start. Maar er wacht ook nog een leuke uitdaging: de beklimming van de berg tegenover de hunebedden van Havelte. Echt verbazingwekkend wat enkele tientallen meters omhoog voor effect hebben. Het hele deelnemersveld spat in korte tijd uit elkaar, sommigen komen zelfs compleet stil te staan en gaan lopend verder. Later aan de finish blijken ook de andere hardlopers van de Koeberg loopgroep deze ervaring te hebben gehad. Grappig is dat!

De laatste kilometers zijn zwaar. Ik probeer toch nog iets tempo te versnellen. Vlak achter me hoor ik opeens een raspende en hortende ademhaling. Iemand ziet mij blijkbaar als haas. Ik houd dapper vol en na een paar honderd meter verstomt het geluid achter me. Die is het haasje denk ik nog heel erg bijdehand. In een mooie tijd passeer ik enkele minuten later de finish, waar de rest me al opwacht. We praten en genieten samen nog even na, Joost zefs onder het genot van een groot glas koud bier. Daar moet zelfs ik nu even niet aan denken.

groep aan de finish

Uitslag Hunebedloop

Scroll Up

Pin It on Pinterest