‘IJzige’ ontmoetingen

Afscheid van een heerlijke dag met Umai en Lidia. Een tocht van bijna 30 kilometer geschaatst over de meren en sloten in en rond De Wieden. De sfeer is prachtig: iedereen vrolijk, open voor de spontane, ‘ijzige’ ontmoetingen onderweg.

Wij zetten een groep Brabanders op de foto, zij doen hetzelfde met ons. Een kort gesprekje en weg zijn we allemaal, op weg naar nieuwe stukken ijs. Umai schaats lekker. Af en toe help ik haar een beetje met mijn sjaal als sleeptouw. We zijn relaxed en gelukkig.

Aan het eind van de middag nemen we afscheid van het ijs op de grote meren. Nog een paar stevige slagen door het uiterste puntje van Wanneperveen en we zijn er. Als we onze schaatsen uitdoen, vragen twee meiden ons of het nog ver is naar hun opstartpunt in Wanneperveen. Als ik hen vertel dat het nog wel een paar kilometer is omdat je om moet schaatsen, kijken ze bedenkelijk. Een van hen heeft ernstige kramp in de kuiten. We besluiten hen mee te nemen in de auto. Het blijken beide studenten te zijn. Wonen nu in Amsterdam, maar hebben allebei wortels in deze streek. Veel te snel komt een eind aan deze ontmoeting. En aan deze dag…

robert umai lidia op bevroren giethoorns meer

Scroll Up

Pin It on Pinterest