‘Ik heb autisme’

De tamelijk arrogante en zonder enige twijfel egocentrische Amerikaanse yup Charlie Babbitt komt er pas bij de dood van zijn vader achter dat hij nog een broer heeft, Raymond. Hun vader heeft zijn volledige vermogen nagelaten aan deze onbekende broer, terwijl Charlie wordt afgescheept met een rozenstruik die op sterven na dood is en een Buick Roadmaster uit 1949. Pissig over deze ernstig scheve boedelverdeling en toch ook erg nieuwsgierig wie zijn broer dan wel mag zijn, gaat Charlie op zoek naar Raymond.

Die blijkt autisme te hebben. Charlie moet snel terug voor een belangrijke zakendeal in Los Angeles en neemt zijn broer mee op een trip door het platteland van de Verenigde Staten. Een lange trip, want vliegen durft Raymond alleen maar met de Australische luchtvaartmaatschappij. Een vlucht naar Los Angeles over Sydney ziet Charlie echter niet zitten, dus pakken ze de auto. Vliegen is niet het enige waarover Raymond in paniek raakt of dat hij simpelweg weigert te doen. En dan zijn er weer dingen die hij juist wél wil doen en daar is ie niet vanaf te brengen. En Raymond blijkt een fantastisch geheugen te hebben en dat komt Charlie weer goed van pas als hij wat geld wil bijverdienen in het casino. En ja, Charlie`s hart opent zich heel langzaam maar onontkoombaar voor zijn broer.

De film `Rain Man` uit 1988, want daar hebben we het natuurlijk over, is zwaar geromantiseerd en daardoor ook erg vermakelijk. Raymond is een personage waar de bedenkers allerlei eigenschappen die mensen met de vele mogelijke vormen van autisme kúnnen hebben bij elkaar hebben geveegd. Het leverde absoluut vermakelijke beelden op, maar de werkelijkheid is uiteraard een stuk minder overzichtelijk.

Eerst zijn er de angstige momenten waarin de ouders ontdekken dat hun prachtige dochter iets mankeert, gevolgd door het keiharde gevecht om medische erkenning, het minstens zo moeilijke gevecht met jezelf om te erkennen dat je leven een andere richting in slaat dan gehoopt, de hoop, het optimisme en helaas ook perioden van frustratie, om uiteindelijk alles een plaats te kunnen geven. En dan ook nog de energie kunnen vinden om er een boeiende website over te maken. Nou, meer wil ik er niet over kwijt, een reëel beeld geven van autisme in het alledaagse leven van een gezin kan de website `Ik heb autisme` heel veel beter dan ik. Bezoeken die site!

Scroll Up

Pin It on Pinterest