Ik kan het nog!

Impressie monsterrit Meppel - Posbank - Meppel

Januari, heel voorzichtig beginnen de dagen te lengen, maar de lente is nog heel ver weg. Sterker nog, er is een koufront op komst. De gedachten gaan verlangend terug naar een lange, zomerse monstertocht op een racefiets in juli vorig jaar.

Het is warm langs de oevers van de IJssel. Een vermoeide wielrenner rust in de schaduw tegen een boomstam uit van zijn onderneming. In de hand een ijsje, vol smaak, suikers en verkoeling. De enige verleiding van een voedselfestival in Plantsoen Worp die de sporter niet wist te weerstaan. Niet wilde weerstaan eigenlijk. Een park vol met lekkernijen, die allemaal bereid en gegeten moeten worden. De bezoekers en uitbaters hebben het er maar druk mee.

Hoog boven de IJssel ligt een promenade richting de aanlegsteiger van het pontje naar de binnenstad van Deventer. Een stel vrienden is druk bezig met een eindeloze vrijdag. Eén voor één klimmen ze op de reling en springen de diepte in. De plonzen zijn indrukwekkend. Een enkeling duikt zelfs naar beneden. De wielrenner kijkt bewonderend, de gedachten soms bij zijn eigen eeuwigdurende zomerdagen in het zwembad van een Brabants dorp. Stoer van de hoge duikplank: aanloopje, flinke afzet, het lichaam even dubbelvouwen, rechttrekken en het wateroppervlak doorbreken. Met een beetje geluk deed het niet al te zeer. De duik van vandaag is een stuk langer trouwens.

Zijn lekkernij vergt extra aandacht. IJsjes houden niet zo van warmte, daar gaan ze stuk van. Behendig weet zijn tong de stortvloed in te dammen, wat best opmerkelijk is voor iemand die beweert niet zo van ijs te houden. Deze zomer heeft zijn stelling dan ook voortvarend weten te ondergraven. De blik valt op de kades van de Hanzestad aan de overkant en de rivier die daar nu heel voorzichtig langs schuurt, het water zonder haast dat de wielrenner vanochtend een stuk verder stroomopwaarts is overgestoken. Het eerste klimmetje van de dag bracht hem hoog boven de IJssel, een brug tussen het waterrijke gebied van het zuidwesten van Drenthe en de hoger gelegen zandgronden van de Veluwe. Vele rimpelingen over trappend ging het naar het hoogtepunt van de dag, de Posbank.

Posbank

Tientallen mijlen verder en bijna honderd meter lager overdenkt de wielrenner de ruim honderdzestig kilometers achter hem. Best veel, denkt hij met enige trots, maar nog lang niet genoeg om thuis te komen. Er passeren enkele strategieën om Zwolle te vermijden zonder al te grote omwegen, want daar heeft de fietser geen ‘moraal’ meer voor. Hij is ook eigenlijk helemaal geen wielrenner meer, de vrije tijd is al enkele jaren gevuld met hardlopen. Het hardlopen zal na dit weekend wel wat lastiger inplannen worden, denkt de wielrenner met enige weemoed. De komende week start hij met een nieuwe baan en komt een einde aan zijn leven als zelfstandige. Het zal wel enorm wennen worden, verwacht hij. De rit van vandaag is ook eigenlijk voortgekomen uit het gevoel dat dit soort ondernemingen straks lastiger worden.

Op de smartphone verschijnt een rode cirkel met het cijfer ‘1’ op het groene pictogram van WhatsApp. Het thuisfront wil weten wanneer ik thuis ben. Het is tijd om verder te gaan, tijd om de laatste zestig kilometer aan de eerdere kilometers te rijgen. Over de dijk langs de IJssel gaat het richting Zwolle. In Wijhe slaat het plastieken ros af naar de groene achterlanden van Zwolle, de provinciehoofdstad die langs de Wetering en de Wipstrik kort wordt getoucheerd. Langs de A28 even buiten het nog steeds richting Lichtmis oprukkende industriegebied pauzeert de wielrenner voor de laatste keer. Het is nog een schijteindje naar Meppel, maar geestelijk lijken de klinkers van Rouveen eeuwig te duren. Nog nooit zo blij geweest met de aanblik van de A28 die over de Oude Rijksweg is gespannen. De laatste kilometers naar huis worden met een grijns op het gezicht afgelegd. ‘Ik kan het nog’ doop ik deze rit op Strava. Ja, deze hardloper is nog steeds in staat om monsterritten te doen, maar de titel is toch meer een opluchting dan een zelfverzekerde constatering. En nu een biertje!

Monsterrit Meppel - Posbank - Meppel 

run2function op Instagram

@run2function