iPod-gekte moet niet gekker worden

Aan het succes van Apple’s mp3-speler iPod lijkt maar geen eind te komen. De lift waarin dit apparaatje zit, gaat zelfs zo hoog dat Apple er tegenwoordig een groot deel van zijn winst aan te danken heeft. Fabrikanten van accessoires liften dankbaar mee met dit succes en bedachten een berg aan nuttige en minder praktische zaken om de iPod mee op te tuigen.Helemaal aan de rand van dit fenomeen trachten fotobewerkingsstudio’s en nu zelfs kledingfabrikanten een graantje mee te pikken.

Het wordt Apple wel eens verweten prachtig vormgegeven, technisch innovatieve zaken te bedenken die helaas maar niet tot een stijging van het marktaandeel hebben geleid. Nu zal Apple de laatste zijn om te ontkennen dat het, zeker sinds Steve Jobs de troon in Cupertino besteeg, altijd en immer trendsetter wil zijn in computerland en dat dit bijna onvermijdelijk tot beperkte verkoopaantallen leidt.

Maar Apple is uiteraard ook niet vies van echte kaskrakers, mits ze gestoeld zijn op hun rotsvaste ontwerpprincipes. Met de iPod hebben ze sinds enkele jaren zo’n kaskraker in huis, de uitzondering op de regel dat een gedurfd ontwerp het verkoopsucces in de weg staat.

Apple moet bij de verkoop van hun computers nog steeds opboksen tegen vooroordelen als ‘iedereen werkt toch met Windows en dat werkt niet samen met Mac OS X’ en ‘er is toch te weinig software voor de Mac te koop’, of ‘een Mac is alleen voor grafici interessant’. De iPod heeft van begin af aan echter het tij mee gehad.

De marketingafdeling van Apple zal het wel niet graag toegeven, maar het immense succes van de iPod heeft zeker ook met toeval te maken. Oké, de iPod zat technisch en qua vormgeving goed in elkaar. Het was destijds ook de eerste mp3-speler met een harde schijf die lekker in de hand lag, klein genoeg was om gemakkelijk mee te nemen en eenvoudig en consistent te bedienen. Ook de latere zaken eromheen, zoals vooral de manier waarop de iPod samenwerkte met de iTunes muziekwebsite, was een voorbeeld van hoe je dergelijke zaken moet aanpakken. Maar de absolute gekte die rond het apparaat is ontstaan, zal de marketeers van Apple ongetwijfeld ook hebben verrast.

De iPod is hoe dan ook een fenomeen geworden dat zichzelf verkoopt. Fabrikanten van accessoires maken er dankbaar gebruik van, het verschijnsel podcasting dankt er zijn naam aan, autofabrikanten als BMW bieden iPod-inbouwsetjes aan voor hun bolides, motorenfabrikant Harley Davidson doet hetzelfde voor zijn toerbuffels, en aan de rand van dit alles duiken zo nu en dan zaken op die te gek zijn voor woorden.

Zo is er een Amerikaans bedrijf dat persoonlijke kiekjes van mensen omtovert in een afbeelding die sterk doet denken aan de bekendste reclamecampagne voor de iPod. Deze bestond uit zwarte silhouetten van mensen met een duidelijk herkenbare iPod om tegen een opvallende, egale achtergrondkleur. Een beetje de eind jaren tachtig pionierssfeer van de housemuziek. Alhoewel zoiets vrij makkelijk zelf te maken is in programma’s als Photoshop, blijkt lang niet iedereen daarvoor het geduld op te kunnen brengen. Het ‘iPodden’ van kiekjes is daardoor een hit geworden.

De overtreffende trap is (voorlopig?) bereikt met een eveneens Amerikaans bedrijf dat babykleding in de aanbieding heeft voor liefhebbers van de iPod. Mensen kunnen hier rompertjes in frisse babykleurtjes kopen met op de buik een afbeelding van het ‘click-wiel’ van de iPod. Waarmee hun kroost ongetwijfeld een nog hogere aaibaarheidsfactor krijgt. De iPod-gekte moet inderdaad niet gekker worden. Het product verkoopt zichzelf en is verworden tot een manier van leven. Wie goed luistert kan de marketingmensen van Apple bulderend van het lachen onder tafel horen verdwijnen…

Scroll Up

Pin It on Pinterest