Klimmen, glijden en bibberen

Mijn lief had via Marktplaats een mooie tafel geregeld, met geheel gratis een logistiek probleempje erbij. De aanbieder woont namelijk in Doetinchem. Nu ligt deze stad vlakbij de Posbank en dat is een heerlijk gebied voor een wielrenner.

Helaas waren we er nog niet, want we hadden de kinderen beloofd om het afgelopen weekend naar het Dolfinarium te gaan. De oplossing: ik bracht in wielerkleding de familie naar het dolfijnenparadijs, ging alleen verder naar Doetinchem, haalde de fiets eraf, tilde de tafel erin, zette de fiets er weer op, reed naar de Onzalige Bossen en kon eindelijk aan mijn welverdiende tochtje beginnen. En het was nog droog ook. Nog wel ja…

Vanuit de Schaapsallee gaat het lekker langzaam maar zeker omhoog de Posbank op. Het was ideaal geweest om eerst tien of twintig kilometer warm te rijden, ik ben nu eenmaal een diesel, maar dit vals plat met hier en daar venijnig klimmetje was een goed alternatief. Ik miste de afslag naar de Posbank en begon onverwacht de afdaling naar Rheden. Deze misser is symptomatisch voor de dag, maar daarover later meer. Met een vaartje van 50 km/u besloot ik naar Velp te rijden om van daaruit weer omhoog te klimmen. Ook besloot ik te proberen dat op de grote molen te doen. Gelukkig heb ik geen hartslagmeter, anders had ik deze poging misschien gestaakt. Mijn hart ging namelijk behoorlijk tekeer, maar ik kwam boven met de ketting voor op het grootste tandwiel. Yes!

Het was overigens behoorlijk nat onderweg en daardoor behoorlijk link af en toe. Zo voelde ik op de klim vanuit Velp in een flauwe bocht mijn achterwiel wegglijden over een wildrooster. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurd had kunnen zijn als ik die stalen objecten was tegengekomen in de afdaling. Het liep gelukkig goed af en dus blijf je daar niet zo lang bij stilstaan. De gedachten gingen daarom snel weer naar het feit dat het zo mooi is dat je in de Posbank lussen kunt blijven maken. Zo denderde ik de eerste keer via de Snippendaalseweg Rheden binnen, besteeg via Velp de heuvelrug weer, denderde via de Schietbergseweg Rheden weer binnen, om via dezefde Snippendaalse weg de Posbank weer te beklimmen. En zo zijn er nog veel meer combinaties te bedenken, heerlijk!

In een afdaling langs de Emma Pyramide naar Velp werd ik weer keihard geconfronteerd met de gevaren van het racen in natte omstandigheden. De oorspronkelijke weg naar dit oude werkverschaffingsproject bestaat namelijk uit een karakteristieke klinkerweg. Ik liet mij naar beneden vallen, zag toen pas dat deze weg de nieuwe asfaltweg kruist en dat die moderne route voorrang heeft. Ik kneep voorzichtig in mijn remmen en voelde mijn fiets desondanks direct instabiel worden. Een beetje pendelend om de lengteas begon de fiets in snelheid af te nemen, maar lang niet snel genoeg om vóór de voorrangsweg tot stilstand te komen. Ook nu moet ik er niet aan denken hoe mijn trainingsritje had kunnen eindigen…

De klim naar de Emma Pyramide is overigens een prachtig en terecht veelbesproken klimmetje. Ik was dan ook verrukt dat ik deze helling eindelijk gevonden had. Ik herzag mijn plan, keerde om en ging fietsend omhoog. Van hieruit ging het wederom naar Rheden, om van daaruit via de Schietbergseweg de Posbank te bedwingen. Dit is een mooie klim met een pittig slot van bijna 10 procent stijgingspercentage. Niet alle krachten verspelen onderweg dus.

Het was intussen behoorlijk hard gaan regenen, en bovendien wachtte de familie in Harderwijk op me, dus wilde ik direct naar de auto. Nu loopt er precies één fietspad direct naar die parkeerplaats. Ik dacht te weten welk, maar kwam er al behoorlik koud en nat geworden achter dat ik verkeerd was gereden. Was het spoor ook behoorlijk bijster en zag me genoodzaakt helemaal om de heuvelrug heen via Dieren en Laag-Soeren terug te keren naar de auto. Behoorlijk verkleumd inmiddels en heel nat. Met de kachel op 30 graden ben ik teruggereden naar Harderwijk. Ook het gezin bleek overigens behoorlijk te zijn afgekoeld daar. De thermostaat in de auto bleef op weg naar Meppel dus aan de extreem hoge kant staan.

Scroll Up

Pin It on Pinterest