Koekenbakkers

Afgelopen zaterdag plofte er een keurig drukwerkje in de brievenbus. Mijn persoonlijk pensioenbericht, staat erop. Keurig aan mij gericht, netjes ingebonden en voorzien van twee ijzeren oogjes, zodat het bericht al even keurig netjes in mijn ordner past.

Het enige vreemde aan deze post is dat het afkomstig is van de Stichting Bedrijfspensioenfonds voor het Bakkersbedrijf. Mooie bedrijfstak, daar niet van, maar ik werk daar toch echt niet in. De bedragen in het overzicht werpen enig licht in de duisternis: een tientje hier, nog geen tientje daar, ik kan er bij het bereiken van mijn pensioengerechtigde leeftijd waarschijnlijk nog geen lekker Belgisch biertje van ontkurken. Het moet dus gaan om een uiterst korte periode dat ik in een bakkersbedrijf heb gewerkt.

Het enige dat ik kan bedenken is de broodfabriek Smarius in Tilburg, waar ik als negentienjarige student in de zomervakantie een aantal weken nachtdiensten heb gedraaid. Op eigen kracht geregeld, dus zouden ze het als normaal dienstverband hebben kunnen boekstaven, compleet met afdracht voor pensioen. En zo zijn al die gegevens 25 jaar lang van ponskaart naar ponskaart verhuisd, en van computer naar computer gemigreerd en weer overgezet van systeem naar systeem om mij in 2007 mede te delen dat ik 11,53 euro pensioen krijg als ik 65 ben geworden. Zouden de koekenbakkers dat de komende 21 jaar ook nog volhouden? En nog leuker: welke pensioensverrassingen staan mij nog meer te wachten? Ik kan niet wachten…

Scroll Up

Pin It on Pinterest