Kolonieloop is vijftien kilometer genieten

GO!

Wandelen door de natuur vinden mijn lief en ik heerlijk en hardlopen heeft ons ook flink te pakken. Wanneer we kunnen hardlopen door bossen en weilanden zoals tijdens de Kolonieloop, is het helemaal genieten. Vijftien kilometer lang zelfs!

We kunnen ons geen betere manier indenken om de Tweede Pinksterdag door te brengen dan hardlopend door de mooie omgeving van Frederiksoord. Het is nog lekker weer ook. Lidia loopt de tien kilometer en ik nog vijf meer. De routes lopen in het begin parallel, dus besluit ik lekker in het spoor van met mijn lief te blijven. Het begin van de Kolonieloop voert ons langs historische plekken en gebouwen uit de geschiedenis van deze kolonie. Het tempo is relaxt, dus hebben we alle tijd om daarvan te genieten.

Helaas blijken onze routes maar zo'n vier kilometer samen te lopen. Elkaar succes wensend nemen we afscheid. Ik ben er nog niet aan toe om alleen verder te hardlopen, merk ik. Het is toch minder leuk zo. Ik besluit daarom het tempo te verhogen. Kan ik me hopelijk een beetje vermaken met het inhalen van andere deelnemers. Sneller dan de eerste kilometers glijdt het landschap onder me door. Eerst wijdse weilanden en kaarsrechte sloten, dan weer een kronkelige single track, gevolgd door een klein stukje verhard wegdek, dan weer een zandpad door het bos, enzovoort. Zo gek veel mensen haal ik niet in, maar dat geeft vandaag helemaal niets. Wat een heerlijke route!

Die zandpaden zijn overigens best pittig, want we bewegen ons door behoorlijk rul zand. Het levert om me heen bij sommige hardlopers gemopper op. Tja, het is natuurlijk lastiger dan asfalt of een andere harde ondergrond, maar we lopen hier de Kolonieloop mensen, een trail! In de laatste kilometers volgt nog een passage door het bos met flink mul zand over een aantal bulten. Ik schiet automatisch in een geconcentreerde poging tot Chi Running. Als je dat goed doet, loop je echt stukken lichter door mul zand. Terwijl ik het idee heb dat ik best redelijk licht over de rulle pukkeltjes snel, hoor ik achter mij iemand foeterend bijna tot stilstand komen. Ik kan er om lachen. Zij later hopelijk ook. Want laat deze mulle obstakels er niemand van weerhouden zich volgend jaar weer in te schrijven. De Kolonieloop verdient het!

Meer over de Kolonieloop