Koude avondrit

Het is er vanavond dan toch eindelijk van gekomen: het eerste avondritje op de racefiets is een feit. Ik zat al een tijdje op de klok te kijken om te zien of het op dat moment nog licht genoeg zou zijn. Het lengen der dagen ging me echter niet snel genoeg, dus monteerde ik houders op de fiets waar lampjes op kunnen worden bevestigd. Het is even wennen, een racefiets met lichtjes, maar op deze manier zou ik veel eerder in de avonduren kunnen trainen. Het is er niet van gekomen. Waarom? Ik weet het niet. Doet er eigenlijk ook niet toe.

Vandaag veel gedaan overdag en dus niet gesport. Gelukkig was de avond nog vrij. Het werd een mooie tocht over de Havelterberg, een klein stukje langs de Drentse Hoofdvaart en via Ruinerwold en Koekange en het Reestdal weer terug naar Meppel. Lekker gefietst, al was het eigenlijk best wel koud. Ik had het kunnen weten, want overdag was het al niet bijster warm gewest. Ach, het geeft ook niet.

Nieuw aan de trainingen is dat ik af en toe de rust neem om een foto te nemen. De verleiding om keihard door de denderen is groot, in je ritme blijven heerlijk, maar even stilstaan om een bijzonder beeld of sfeer vast te leggen is eigenlijk ook best lekker, zoals hier bij het bruggetje over de Drentse Hoofdvaart. De zon was toen al aan het duiken en het licht bezig warmrood te worden. Zover was het hier nog niet, maar je kunt de sfeer die bij dit moment van de dag hoort bijna voelen.

Scroll Up

Pin It on Pinterest