Lego staat te juichen bij softwarehack

Het hacken van computers is over het algemeen een zeer serieuze zaak. Op zijn best levert het organisaties een duidelijke waarschuwing op om de kostbare bestanden beter te beschermen, zoals enkele ziekenhuizen zomer 2005 ontdekten bij een hackerstest op initiatief van Karin Spaink. Helaas levert het hacken van computers in veel meer gevallen een hoop ellende op. In dit licht bezien is de opvatting van het Deense Lego-concern over hacken op zijn minst opzienbarend: het management is laaiend enthousiast!

Lego Digital Designer is een gratis programma voor Windows en Macintosh waarmee enthousiastelingen hun wildste fantasieën kunnen uitleven. De werking is heel eenvoudig: op een driedimensionaal raster plaatsen de bouwers een voor een de stenen die ze nodig hebben, en zo kunnen ze eigenlijk alles maken wat hun fantasie én de beschikbaarheid van Lego-stenen hen toestaat.

Het raster kan in alle richtingen worden gedraaid om het plaatsen van de stenen te vereenvoudigen. Hetzelfde geldt voor de stenen. Als iets niet meteen lukt, verschijnt een al dan niet nuttige tip over het gebruik van het programma. De steentjes worden opgepakt vanuit een palet waar vanuit ook nieuwe collecties kunnen worden opgeroepen. Het gebruik van verschillende kleuren, ramen en deuren, technische onderdelen, enzovoort, het is allemaal mogelijk met Digital Designer.

En aldus vermaken kinderen over de gehele wereld zich met dit stukje software. Onschuldig, zo lijkt het op het eerste gezicht. Ingewijden weten echter beter: ook een enorm leger volwassenen houdt zich bezig met het ontwerpen van Lego-creaties. En ze maken daarbij dingen die de bouwsels van het gemiddelde kind verre overtreffen. Lego heeft hier handig op ingehaakt met Lego Factory, een dienst waarmee digitale ontwerpers hun creaties tot leven kunnen wekken. Ze sturen hun digitale ontwerp naar Lego Factory en dit programma berekent vervolgens welk type stenen in welke hoeveelheid ze nodig hebben. De steentjes worden verzameld en opgestuurd naar de ontwerper. Ook hier is veel mogelijk, mits de bouwer de portemonnee maar trekt.

Echter, een ding vonden de gebruikers heel vervelend aan Lego Factory: de stenen moesten per collectie (palet) worden besteld. Het komt dan vaak voor dat ze honderden stenen in huis kregen, ook al hadden ze er maar een paar van nodig. Zo wordt het bouwen met Lego een erg kostbare hobyy. Dus ging een stel computerexperts onder hen aan de slag en hackten Lego Factory zodanig dat gebruikers niet alleen de palets te zien krijgen maar ook de zakken met deelverzamelingen waaruit de palets bestaan, zo verhaalde de technologiewebsite C|NET in september 2005.

Ook hielden ze een database bij met gegevens over welke zakken mensen nodig hebben om een bepaald ontwerp te maken.Zo leerden ze welke stenen er precies in welke zakken zitten en pasten ze het programma zo aan dat ontwerpers aan hun specifieke stenen komen door niet een hele palet maar slechts de zak waarin ze zitten te bestellen.

Het Lego-concern was totaal verbijsterd toen enkele dagen na de introductie van Factory de bestellingen opeens van karakter veranderden. Allerlei zakken met steentjes die niet op één palet hoorden, werden nu door elkaar afgeleverd. De reactie van het management was echter zeer, zeer atypisch: het stond te juichen. Ze hadden gewoon niet nagedacht over deze manier van bestellen en waren blij met de aanpassing van hun software aan de wensen van de gebruikers. Blije gebruikers zijn blijvende kopers, denken ze waarschijnlijk in Denemarken, en wie geeft ze eens ongelijk?

Scroll Up

Pin It on Pinterest