Lichtelijk Cryptisch Display

Oma was aan een nieuwe televisie toe. Niet dat het oude beestje, bakbeestje eigenlijk, het had begeven, nee dat niet. Dat de kleuren rood, groen en blauw niet helemaal meer synchroon over het beeldscherm liepen, deerde haar ook niet. De familie kreeg er na een tijdje een lichte hoofdpijn van, maar zij was er helemaal aan gewend. Nee, de doodsteek voor deze trouwe beeldbuis bleek het moderne, digitale televisiesignaal te zijn.

Om de een of andere vage reden werkte de combinatie van videorecorder, schakelkastje en dvd-speler niet goed en moest er een digitaal toestel worden aangeschaft. Dit was althans de conclusie van de lokale installateur, die er behoorlijk gefrustreerd over was, want ‘het zou toch gewoon moeten werken’. Oma had ook zo haar twijfels, maar wie was zij om de technische kennis van deze techneut te betwisten? Bovendien kende ze hem goed, want zo gaat dat in een dorp, en dan vertrouw je elkaar gewoon.

Die prachtige, brede en uiteraard platte lcd-tv kwam er dus. Toen schoonzoonlief de aanwinst voor de eerste keer kwam aanschouwen, viel direct het belachelijk romige beeld op. Het instellingenmenu bleek redelijk logisch in elkaar te zitten en de oorzaak voor dit vreemde beeld werd snel gevonden. Iemand, vermoedelijk een andere schoonzoonlief, bleek de scherpte op maximaal te hebben gezet. Schoonzoonlief weet niet welke techniek deze monitor gebruikt voor het verscherpen, maar het effect bij het overdrijven hiervan was het eerder genoemde romige beeld. De verscherping werd teruggeschroefd naar een gemiddelde waarde en de gezichten van mensen zagen er weer normaal uit, en niet alsof ze tien keer achter elkaar gefotoshopt waren.

De reden van deze drastische actie van mijn collega-schoonzoon zijn overigens wel duidelijk: het beeld van zo’n lcd-scherm is niet echt scherp. Of beter gezegd: het beeld is wat korrelig. Dit onscherpe verschijnsel lijkt op het eerste gezicht wat cryptisch, want een lcd-scherm van een computer geeft alles prima scherp weer. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar het kristalheldere beeld dat het grafische systeem Quartz van het besturingssysteem Mac OS X op een lcd-scherm tovert.

Waarom zijn al die grote lcd-televies hiertoe niet in staat? Ik vermoed dat het met hun grootte heeft te maken. Een computerscherm heeft een diagonaal van ongeveer 15 inch, en dat is veel kleiner dan de diagonaal van een gemiddelde lcd-tv. Aangezien zo’n televisie niet echt veel meer pixels heeft dan een computerscherm, moeten de pixels op het tv-scherm dus een stuk groter zijn om het beeld te vullen. En daarmee wordt het beeld dus korreliger. In een grote huiskamer valt dit niet zo op omdat iedereen relatief  ver van de tv zit. Maar in een doorsnee huiskamer is het best storend. Frustrerend ook, zo’n ‘Lichtelijk Cryptisch Display’, want je hebt er tenslotte veel geld voor betaald, en dan zit je nog tegen korrelig beeld aan te kijken. Wat mij betreft is het daarom ‘lang leve de oude, vertrouwde en nog steeds niet overtroffen beeldbuis!’

Scroll Up

Pin It on Pinterest