Mantingerzand

En weer een wandeling, door het prachtige Mantingerzand. De jongens kunnen er heerlijk verdwijnen in de vele zanderige paadjes, verborgen voor twee paar ouderlijke ogen. Veel zorgen hoeven we ons niet te maken, de opgewonden kreten van Josse en Tamas laten een duidelijk spoor achter.

Het is een klein gebied. Te klein, je zou willen dat we langer in het zand kunnen rondstruinen. De open vlaktes van het Mantingerveld zijn echter ook prachtig. De zon doet zijn best er iets van te maken, maar begint het al af te leggen tegen brutale regenwolken. Nog voordat we bij de auto terug zijn, regent het al.

Op weg naar huis dwaal ik bewust het Drentse land in. Over binnenwegen komen we door dorpen waarvan we de namen wel kennen, maar hun onderlinge ligging ontgaat me even. Als een ANWB-bord aangeeft dat Stadskanaal nog zo’n twintig kilometer ver weg is, moet ik toegeven de verkeerde koers te hebben ingeslagen. Vaarwel toeristische route, hallo TomTom…

Scroll Up

Pin It on Pinterest