Molensteen

De eisen die aan het rendement van een onderneming worden gesteld, zijn tegenwoordig torenhoog. Bijna niemand kijkt er raar van op als bestuursleden van een uitgeverij het zwaar te verduren krijgen op het moment dat ze melden een lagere winstgroei te verwachten. Let wel, een lagere gróei, het woord ‘verliezen’ komt niet eens over de lippen van deze getergde bestuurders.

Hoe anders de situatie in de grafische industrie, waar 20 procent van de drukkers verlies lijdt. De bedrijven die wél uit de rode cijfers weten te blijven, behalen een mager rendement van 6 procent, hetgeen vele malen lager is dan het resultaat van een gemiddeld beleggingsfonds.

Een drukker heeft weinig keus: om te overleven moet hij investeren in moderne persen! Banken staan vanwege de lage rendementen helaas niet in de rij om een drukker € 900.000 te lenen voor een nieuwe pers. De fiscus staat bovendien niet toe deze persen versneld af te schrijven, terwijl dat vanwege de snelle technologische ontwikkelingen eigenlijk bittere noodzaak is. Het gevolg is dat het geld minstens zeven jaar vast zit in de nieuwe pers, die daarmee als een molensteen om de hals van de grafisch ondernemer hangt.

Daar komt nog bij dat nieuwe persen een grotere capaciteit hebben, ook al vervangt een drukker twee oudjes door één moderne. Deze capaciteit moet benut, hetgeen een drukker dwingt tot wat eufemistisch ‘inkopen in de markt’ heet met lage prijzen.

Dit zet het rendement verder onder druk, waarmee de drukker weer terug is bij af. Ook al weet hij precies welke kant het grafische vak opgaat en welke investeringen daarvoor nodig zijn, hij kan het geld ervoor niet vrijmaken. Een zorgelijke zaak!

Scroll Up

Pin It on Pinterest