Netgeneratie

Alweer een tijdje geleden stuitte ik op een alleraardigst interview met een Amerikaanse professor. Aardig omdat hij een interessante en mijns inziens ook steekhoudende visie heeft op de jongeren die zijn opgegroeid met techniek.

De Netgeneratie noemt Larry Rosen deze groep technologiegebruikers. Deze prof aan de Universiteit van Californië deed langdurig onderzoek naar verschillende generaties en komt tot de opvallende conclusie dat kinderen die zijn opgegroeid in de jaren tachtig en negentig niet gebruikmaken van technologie, maar deze als een vaststaand feit zien. Ze gebruiken geen gadgets, internet, gsm enzovoort, het IS er gewoon allemaal. Generaties daarvoor hebben deze eigenschap niet en spreken dus in termen van ‘ik gebruik internet vaak om…, enzovoort.

Rosen denkt dat de netgeneratie zo geworden is omdat hun ouders alles op werken en geld verdienden zetten en daardoor weinig tijd hadden om hun kinderen intensief op te voeden. Zat een kind achter televisie, computer of gameconsole in de slaapkamer, dan was dat prima, want het betekende dat de ouders ongestoord hun eigen dingen konden doen. Zo konden volgens de professor de kinderen uit de netgeneratie hun eigen leefpatronen ontwikkelen en dat werd een patroon waarin tegelijkertijd en intensief werd gebruikgemaakt van technologie. Een patroon dat in de loop der tijd zo is ingesleten dat ze er niet langer over nadenken. Techniek is iets vanzelfsprekends en het is voor hen natuurlijk om er schijnbaar achteloos mee om te gaan, aldus Rosen.

Een belangrijk verschil met de oudere generaties is volgens de professor dat de netgeneratie kan multitasken. Televisie aan met een voetbalwedstrijd, MSN open om te chatten met vriendin en met één oortje in naar de MP3-speler luisteren, het is voor veel jongeren uit deze generatie geen enkel probleem. Voor de werknemers waarbij ze in dienst treden overigens wel. Daar wordt de kloof tussen gebruikers en vanzelfsprekend nemers van technologie pijnlijk zichtbaar in bijvoorbeeld vergaderingen, zo heeft Rosen ondervonden. Een jongere ui de netgeneratie zet doodleuk zijn laptop aan tijdens een vergadering en kijkt de voorzitter verbijsterd aan als deze opmerkt dat hij geen aandacht heeft voor de vergadering. Natuurlijk wel, alleen begrijpt de voorzitter dat niet!

Bedrijven doen er volgens de professor daarom goed aan dit nieuwe type werknemer vooral niet lastig te vallen met de manier waarop de processen in en bedrijf dienen te verlopen, maar de aandacht op het (eind)product richten. Zet ze aan het werk, zit daar vooral niet bovenop en laat ze hun gang gaan is daarbij het credo. Als ze hun werk gedaan hebben, beloon ze dan uitgebreid. Dit is volgens Rosen het recept voor een goede samenwerking tussen de netgeneraties en hun voorgangers. Of het allemaal zo snel en soepeltjes zal gaan, valt te bezien, feit is wel dat ik het verschil tussen de huidige generatie en mezelf honderd procent onderken. En dan is het altijd leuk om de gedachten van iemand anders daarover te lezen, zeker als je zijn argumenten steekhoudend vindt.

Scroll Up

Pin It on Pinterest