Netwerkellende

Het werkpaard van de familie, de iMac, is ingelijfd door de man achter 2function, ondergetekende dus. Verhuisd naar het nieuwe kantoortje boven. Er zijn genoeg apparaten in huis die veel, zo niet alle taken van deze hardware kunnen overnemen.

Probleem is wel dat iedereen nu vanaf allerlei plekken aan dingen gaat werken. Ik heb plechtig beloofd niet alle avonden op de voormalige slaapkamer van Tamas te werken, dus geldt dit ook voor mij. Kleine bestanden vliegen via Dropbox over en weer, maar voor het serieuze werk moet er een netwerkschijf komen.

De Time Capsule ligt al een weekje op een stekker te wachten. Vandaag gaat het gebeuren. Ik ben gewend aan het gemak waarmee spullen van Apple zich laten installeren en redeneer dat het toch niet moeilijk kan zijn om de netwerkschijf achter de internetrouter te hangen en vandaar contact te laten maken met de rest van het huis. Het lijkt ook zo gepiept. Als het echter op netwerken aankomt, blijkt de capsule meer op een bok met een heel onprettig humeur.

Ongeveer anderhalf uur later, er zijn inmiddels een paar even leuke als onwerkbare ideeën gepasseerd, ben ik zelfs bereid een kabel te gaan trekken. Na het eten, in dit geval een soort van natuurlijk rustmoment, komt de oorspronkelijke gedachte enorm krachtig terug. Toch maar de handleiding gepakt. En ja hoor, daar staat ‘mijn’ optie, uitgetekend en al. Het is inderdaad dé optie, alleen moet je de Time Capsule wel een NIEUW draadloos netwerk laten aanmaken. De rest is voorspelbaar: binnen een kwartier is de netwerkschijf aan de slag, inclusief een Airport Express om de muziek draadloos naar de speakers in de huiskamer te streamen. Zucht.

De Amerikanen hebben een krachtige uitdrukking voor de moraal van dit verhaal: ‘Read The Fucking Manual’. Niets aan toe te voegen…

Scroll Up

Pin It on Pinterest