Ontspoord

Na enig soebatten besluiten we niet het blote voetenpad te nemen, maar industriële geschiedenis te gaan opsnuiven vanuit As. Hier liggen diverse restanten van de steenkoolwinning. Ooit belangrijk voor het land, nu een toeristische attractie. De bedoeling is per railfiets een traject over het kolenspoor af te leggen. Gaat helaas niet door, want het is zo droog dat ieder vonkje fataal kan zijn. Begrijpen we.

Het minitreintje rijdt wel. Gaat langs een halte, geologische wand en een speelterrein, deelt het bord aan de ingang ons mee. Klinkt goed, ware het niet dat dit alles zich op de oppervlakte van een hectare afspeelt. Na twee dezelfde rondjes vindt de machinist het wel genoeg. Wij ook, al voelen we ons enigszins bekocht. Een attractie met tekst opleuken à la, maar hier ontspoort de uitbater toch behoorlijk.

De uitkijktoren in de vorm van een boortoren is behoorlijk hoog en dus spannend. Ik moet van Lidia mee omhoog met de kinderen, maar of ik nu van veel nut ben als stabiele factor… Kan nog wel genieten van het uitzicht. De natuurlijke heuvels worden trefzeker afgedekt door enorme bossen. De grote bergen steenkoolafval trekken zich hier niets van aan en steken puntig als piramides boven de bomen uit. Ik geloof zelfs dat ik aan de horizon nog zo’n toren met enorm tandwiel zie. Vergane glorie.

Het speelbos bevat veel bulten en is direct goedgekeurd door de kinderen. Het oude station van As(ch) is fraai en de cola smaakt heerlijk. Toch nog een paar leuke uurtjes gehad dus. Op naar het zwembad.

Scroll Up

Pin It on Pinterest