Op naar het licht

Tweede Kerstdag, ergens tussen een ritje op de racefiets en het eten dat wordt bereid, besluit ik dat het tijd wordt de mannen ‘uit te laten’. Ze hebben er weinig zin in. De speeltuin in het parkje tussen oude nieuwbouw en nieuwe nieuwbouw is het compromis waarover de mannen het eens kunnen worden.

Als ze een tijdje hebben gespeeld op klimmuurtje en glijbaan, lopen Josse en Tamas spontaan verder. Verbaasd en geamuseerd loop ik achter hen aan. Wandelen is blijkbaar zo vanzelfsprekend dat ze zonder na te denken de tocht beginnen.

In de verte hangt de zon oranjegeel boven de horizon. Hij steekt prachtig af tegen de elektriciteitsmasten die net buiten de nieuwe nieuwbouwwijk de einder onderbreken. De mannen roepen ‘dat ze naar het oranje licht willen’. Ik ben vóór.

Luidruchtig fantaserend over oranje licht en gevaarlijke masten c.q. raketten lopen ze naar de ondergaande zon. We komen nog aardig dicht in de buurt van de eerste elektriciteitsmast, maar de zon gunt ons deze overwinning niet. De ploert. Het maakt de mannen weinig uit. We keren de zon de rug toe, terug naar huis.

Scroll Up

Pin It on Pinterest