Opperwaarnemer

‘Ode aan de kunst van het waarnemen’, luidde het motto van deze oerversie van deze site. Het klinkt misschien wat pretentieus, maar ‘poging de wereld een beetje helder waar te nemen’, klinkt zo slap.

Hoe dan ook, de opperwaarnemer hier in huis is Josse. Terwijl ik bijvoorbeeld op de fiets druk bezig zijn met mijn gedachten, kletsen of wat dan ook, roept hij verrukt uit dat er daar aan de oever van een plas een juffertje in het groen groeit, een plantje waarvan ik niet weet hoe het eruit ziet, maar Josse des te beter. Een wandeling door het bos stokt regelmatig omdat Josse met zijn neus ergens in duikt. ‘Kijk, een rode mier’, of ‘wat een grote zuring’. De verrukking waarmee hij het beleeft sleept ons allemaal mee.

Zo ook vanmiddag. Ik zag een oud wordende tak op de grond liggen. Josse wees ons op de prachtige kleuren van dit stuk hout en vroeg direct of ik mijn camera bij me had. Vandaar deze foto. Ik noem het kunstwerk ‘Abstract kleurenspel in hout’, een ode aan de beste waarnemer van de familie.

Scroll Up

Pin It on Pinterest