Poezenellen

Rare snuiter is die Josse toch. Vraag ik hem of ie zin heeft om met mij een wandeling te maken langs plekken waar bloemen zouden kunnen groeien, is ie een en al weerstand.

Vreemd. Ik weet dat hij intens kan genieten van dit soort wandelingen. Hij is kampioen in het ontdekken van bloemen, planten, bloesem, noem het maar op. Ik besluit daarom door te zetten en neem hem mee op een tochtje door de periferie van de Berggierslanden en Koedijkslanden.

Geweldig uurtje samen. Josse kent de plekjes waar bloemen te vinden zijn. Wijst mij op de ‘poezenellen’ en bevoelt ze op zijn gemak. Op lege plekken weet hij zich te herinneren wat er vorig jaar heeft gestaan. Hij kletst er op los, maar zijn blik lijkt voortdurend op zoek naar ingrediënten voor zijn boeket. Dat ik dan ‘mag’ dragen. Geen probleem, laat dat heerlijke mannetje maar struinen. Jammer dat Josse blijkbaar zelf wel eens vergeet hoe hij kan genieten van zo’n wandeling.

Scroll Up

Pin It on Pinterest