Pretpark

Het uitwaaimoment van vandaag bestond uit schaatsen op de parkvijver. Umai wilde serieus schaatsen, Josse had geen zin en Tamas wilde de schaatsen beslist ook ondergebonden hebben. Tamas denderde met zijn ‘gemakkelijke glijders’ het ijs op, ploegde lopend door de sneeuw op het ijs en hield dat enorm lang vol. Het kon hem zelfs niets schelen dat Josse vond dat hij niet snel genoeg vooruit ging. Zelfs toen het spel zich verplaatste van het ijs naar de paden en perken van het park, hield Tamas de ijzers onder.

Umai en ik ploeterden ondertussen over het ijs. Ik vond het best. Nam dit uitje niet echt serieus in schaatstechnische zin. Umai baalde een beetje. Ze is uit haar eerste noren gegroeid en gebruikt nu de exemplaren van haar moeder. Deze noren zijn erg stug, bruut eigenlijk. Niet te gebruiken zonder tape op de hielen. Dat schaatst dus niet lekker. Jammer.

Gelukkig verzon Josse een spelletje. Wie het eerst ergens was. Hij rende er samen met Tamas op zijn sneeuwlaarzen naartoe en wij gingen er op de schaats achteraan. De mannen staken de vijver over, wij volgden de kronkelingen van de oever. Wij verloren steeds. De mannen genoten. Wij ook. Voor we het wisten, waren we anderhalf uur verder in het pretpark.

Scroll Up

Pin It on Pinterest