Reflecteren in de bossen

3 min leestijd

De rugpijn komt zo af en toe en gaat gelukkig ook altijd weer voorbij. De rug begeeft het meestal niet onverwacht, al komt het zelden gelegen. Rugpijn betekent tijd om de bakens even te verzetten, en soms tijd voor wat bespiegelingen.

Drie fietsen zoeven probleemloos langs de kaarsrechte vaart richting Havelte. De drie bestuurders weten dat het over een paar uur in omgekeerde richting helemaal anders zal zijn, maar daar maakt niemand zich nu druk om. De pseudostorm doet zo zijn best dat de vijftiger op zijn stadsfiets zijn zonen op de atb eenvoudig kan bijbenen. De heenreis verloopt zo soepel dat er zelfs gelegenheid is voor een actiefoto van de twee mannen voor hem.

Hoe anders liep de fotograaf gisteren door Meppel. De rug speelt weer eens op. De pijn is het resultaat van een aantal weken achter elkaar klusjes in en rondom het huis afwerken. Klussen betekent soms in rare houdingen staan, hoezeer je dat juist probeert te voorkomen. En zo bouwt de spanning zich langzaam maar zeker op in de rug. Met strak gespannen spieren aan de onderkant als gevolg, die soms met iets te veel enthousiasme de wervels op elkaar drukken. Probeer dan maar eens ontspannen te hardlopen. Het blijkt tien kilometer lang een regelmatig mislukt compromis tussen spieren ontspannen om speling in de wervels te creëren en juist aanspannen om het lijf stabiel te houden. Het levert een allesbehalve ontspannen exercitie op.

Bij de brug die de hoofdweg langs de vaart naar de linkeroever brengt, slaan de drie mannen linksaf het bos in. Nog een paar kilometer heel licht stijgen en dan gaan onze wegen scheiden. De jeugd gaat op militaire metaaljacht in de bossen rondom de Postkazerne, terwijl de man met rugklachten een wandeling aan de overkant van de Van Helomaweg heeft bedacht. Ook wandelen blijkt in het begin nog niet helemaal ontspannen te verlopen, vooral als het licht golvende terrein omlaag loopt. De gedachten van de wandelaar zijn ongeveer 24 uur verder, het tijdstip waarop de Oercross begint. De wil om gewoon van start te gaan is er, maar de realiteit van een protesterende rug is net iets nadrukkelijker. Een kort drafje omlaag als test resulteert direct in pijnscheuten. Nou ja, morgen maar zien hoe de vlag er bij hangt.

tamas en josse hoofdvaart kanaal havelte

Het Holtingerveld is al vaak bewandeld, doorkruist op hardloopschoenen en doorsneden op de racefiets, maar het is altijd genieten in dit afwisselend stukje Drenthe. De afgeschreven hardloopschoenen met nieuw gevonden gebruiksdoel volgen een minder vaak afgelegde route. De gedachten over de wedstrijd van morgen maken ongemerkt plaatst voor waarnemingen van de omgeving. Het is nat op de paden, nog veel natter dan verwacht. En dat levert regelmatig fraaie weerspiegelingen van bomen in modderplassen op. Instagram biedt onder de hashtag #puddlegram plaats aan honderdduizenden van dit soort reflecties. Het medium heeft er sinds vandaag een exemplaar uit Nederland bij.

Als de puzzel naar het vertrekpunt gelegd is, met grote dank aan de functie ‘Terug naar start’ van de Garmin, is daar plotseling de vraag waarom de solo wandelaar eigenlijk aan hardloopwedstrijden meedoet. Het sfeertje is leuk, toewerken naar een wedstrijd is fijn en net dat extra beetje uit je lijf persen geeft een kick, dat spreekt allemaal in het voordeel van hardlopen in wedstrijdverband. Maar om de een of andere reden zitten wedstrijden hem net iets te vaak net iets te veel in de weg. De hardloper die vandaag wandelt kan eigenlijk niets anders bedenken dan dat dit komt omdat wedstrijden helaas altijd aan een datum gebonden zijn. Dat botst een beetje met hetgeen hij het liefste doet: wanneer de tijd rijp is een lange route plannen en met rugzakje vol proviand de buitenlucht in. Lekker langdurig hardlopen, maar zeker ook om je heen kijken, stilstaan voor mooie plekken en de tijd nemen voor een foto.

Waarom er dan toch met enige onregelmatigheid inschrijvingen voor wedstrijden plaatsvinden, is een vraag die de wandelaar vandaag onbeantwoord laat. Hij moet terug naar zijn mannen, de wind in die zijn uiterste best zal doen om een soepele terugkeer in Meppel te dwarsbomen. Een dag later staat de hardloper op met een rug die nog steeds niet helemaal te vertrouwen is. Geen wedstrijd dus, en eerlijk gezegd komt hem dat wel goed uit. De hardloper die vandaag niet gaat hardlopen gaat een berg huishoudelijke taken wegwerken. Ook een soort van sport…

Scroll Up

Pin It on Pinterest