Run Robert, run!

Er zijn maar heel weinig redenen om niet te gaan hardlopen, maar onweer is er toch echt een van. Deze trainingsavond van de Koeberg loopgroep werd gelukkig niet bedorven door een flinke hoosbui met donder en bliksem, al scheelde het niet veel.

Vanmiddag leek er na raadpleging van Buienradar niets de twee fijne intervaltrainingen van de Koeberg loopgroep in de weg te staan. De buien die ons land overgaan, zullen fel zijn, maar Meppel op gepaste afstand passeren. Zoals wel vaker de laatste tijd. Gerustgesteld kondig ik voor de twee niveaugroepen via WhatsApp de locaties aan en bereid ik beide trainingen in gedachten voor.

Enkele uren later is het tijd om naar het verzamelpunt te lopen. Ik raadpleeg nog even snel WhatsApp en Strava om te zien wie er vanavond bij zullen zijn. Iemand van de loopgroep geeft mij het advies om naar Buienradar te kijken, want het ziet er niet al te best uit. Wat op het beeld van mijn smartphone inderdaad blijkt te kloppen. Een dieprode vlek ligt al dichtbij Meppel en komt rap onze kant op. Vreemd, want dan zou het nu toch al moeten dreigen boven ons, en het is nog bijna honderd procent zonnig.

Ik besluit ondanks mijn twijfels over de juistheid van Buienradar beide trainingen om te gooien. Andere locatie, die dichterbij het verzamelpunt ligt. Je weet maar nooit. De eerste training vindt in de drukkende hitte plaats. De door mij geplande verkoeling onder de bomen van het park is helaas niet aanwezig. Pas tijdens de laatste oefening trekt de hemel dicht. Deze intervallen werken we nog netjes af. We nemen de tijd om ontspannen terug te lopen.

Op het Rembrandtplein besluit ik met de andere groep om gewoon van start te gaan. Alhoewel ook nu Buienradar aangeeft dat het noodweer snel gaat losbarsten, is het nog steeds droog en is er in de verste verte geen donder te horen. Een stuk koeler dan eerst werken we de oefeningen af. Ruim een halfuur later herhaalt de geschiedenis zich: tijdens de laatste oefening is er een weersomslag. Grote druppels beschilderen het asfalt van ons rustpunt. Kort daarop klinken de eerste donderslagen. Het is echt tijd om te gaan.

Voor de tweede keer terug op het plein blijft niemand hangen om even na te kletsen. Ik zie een rolwolk bijna recht boven ons hangen. Niet bepaald rustig uitlopend snel ik naar de thuisbasis en bedenk ik de titel van dit artikel. Daar blijkt nog net genoeg tijd te zijn om de fietsen in de schuur te rollen en de groencontainer aan de straat te zetten. De rolwolk en de nog donkere wolken die hem vergezellen hangen nu boven ons huis en legen zich met volle overgave. In de deuropening leg ik het tafereel vast en geniet. Hardlopers zijn geen vrienden van onweer, maar wat vind ik het een prachtig natuurverschijnsel!

Scroll Up

Pin It on Pinterest