Schemerlichtgevoel

Bijna iedereen die ik volg heeft de afgelopen dagen wel iets getweet over de lente, die volgens hen nu toch wel echt is losgebroken.

Mijn aard is zo geconstrueerd dat ik vrij snel in verzet dreig te komen tegen dit ‘geweld’ van lofredes en alledaagse observaties over de lente. Verzet is echter zinloos, ik ben net zo sentimenteel als al die andere tweeps.

En daar sta je dan met een ietwat wee, verlangend gevoel de bijna-zwoelte van de vroege avond te ervaren in de tuin, ontdaan van barrières die het binnendringen van het schemerlichtgevoel hadden kunnen dwarsbomen.

Helemaal één met het moment was ik niet, of slechts een paar tellen. Er moest een foto komen, er moest over geschreven worden. De totale overgave aan de lente inderdaad. Heerlijk.

Scroll Up

Pin It on Pinterest