Schone schijt

Riel. Een prachtige zondag. De zon schijnt uitbundig, een onverwacht cadeau. De Hertogs-clan maakt een wandeling door de bossen en heide rond Riel. Iedereen doet waar we met z’n allen erg goed in zijn: ongedwongen samen iets ondernemen.

Josse is weer helemaal de natuurkenner. Als hij de grond rond een bijna drooggevallen vennetje ziet, vertelt hij zijn grote neef Max dat hier wel eens zonnedauw zou kunnen groeien. Hij vertelt ook waarom: drooggevallen zandgrond en hier en daar een graspol. En daar kun je zonnedauw vinden, weet Josse uit ervaring.

Hij blijkt nog gelijk te hebben ook. Er groeit zonnedauw. Zijn verrukte kreten lokken iedereen naar het vennetje. Zeven hoofden buigen zich geïnteresseerd naar beneden. Mooi beeld. Even later gaat de tocht verder over een weiland met overduidelijke sporen van het wilde vee dat hier ronddoolt. Het vlees is niet in beeld, de restanten van hun spijsvertering des te meer. De droogte heeft er echter een mooi tafereel van gemaakt. Poep lelijk? Echt niet, dat is slechts ‘schone schijt’.

Scroll Up

Pin It on Pinterest