Second Life verdient Tweede Kans

Wanneer delen van onze hersenen worden gestimuleerd, kunnen we gebeurtenissen ervaren alsof wij ze echt meemaken. Geuren, geluiden, temperatuur, alles kan tot ons komen op een manier die niet van echt is te onderscheiden. We zitten dus in een uiterst steriel laboratorium, maar voelen toch echt een lentebriesje langs onze wangen strijken, of we ruiken de zilte zeelucht, of pas gemaaid gras, enzovoort.

Dit wonderlijke feit heeft geleid tot het in filosofische kringen overbekende gedachtenexperiment `Brain in Vat`. Stel je eens voor dat we geen mensen van vlees en bloed zijn, maar hersenen in een bad met speciale vloeistof, verbonden aan duizenden elektroden die de hersenen constant prikkelen met stroomstootjes. Dit bombardement aan prikkels zorgt ervoor dat de hersenen een werkelijkheid ervaren die wij zouden omschrijven als `ons dagelijkse bestaan`.

De rustig in een laboratoriumvat dobberende hersenen staan `s ochtends dus moeizaam op, slikken een aspirine om hun kater weg te werken, staan veel te lang onder de douche, komen te laat op hun werk en schofferen daar collega`s omdat ze een pesthumeur hebben, komen die dag langzaam weer tot leven, gaan `s avonds toch maar naar de sportclub, ontmoeten in de sauna de vrouw van hun leven, raken verliefd, maken ruzie met haar, maken het weer goed, doen kortom de dingen waar wij met z`n allen zo druk mee zijn. Maar niet heus dus, want het zijn slechts hersenen in een vat met vloeistof, waarvoor de waan van alledag wordt gecreëerd door stroomstootjes.

Als dit gedachtenexperiment in werkelijkheid plaatsvindt, is onze werkelijke werkelijkheid dus niet te onderscheiden van een kunstmatig gecreëerde werkelijkheid. En hoe vergezocht dit op het eerste gezicht misschien ook lijkt, dit is nu precies wat er gebeurt met Seond Life. In deze virtuele wereld kunnen mensen achter hun computer een persoonlijkheid aannemen die honderd procent voldoet aan hun wensen. Ze kunnen een plekje op de digitale aarde creëren dat nieuw, verfrissend, anders, veilig, paradijselijk, spannend, geil is, of noem het maar op.

Maar wat zien we het afgelopen jaar vooral gebeuren? Second Life verandert in rap tempo in onze echte dagelijkse wereld vol beslommeringen. Wie zelf geen mooi digitaal mens, huis of paradijsje kan maken, kan het voor virtueel geld door anderen laten maken. Alhoewel, zo virtueel is dit niet. Er is een keiharde wisselkoers van de Linden dollar ten opzichte van de Amerikaanse dollar. Bits en bytes die een stukje Second Life tot stand brengen, zijn dus te koop. Er bestaat dus een zeer reële economie in de virtuele tweede wereld. Ook de Linden dollar zal immers verdiend moeten worden…

De populariteit van Second Life heeft er bovendien toe geleid dat een groeiende aantal bedrijven een virtuele winkel heeft geopend, waar heel echte producten kunnen worden gekocht. Een paar Nike Air`s bestellen kan in Second Life. En ja, de schoenen worden ook nog thuis bezorgd in de werkelijke wereld. En denk nu niet dat dit weer Amerikaanse toestanden zijn, want ook de gemeente Zoetermeer besteedt vele keiharde Nederlandse (?) euro`s aan het maken van een digitaal gemeentehuis in Second Life.

Er zijn genoeg deelnemers aan Second Life die dit niet leuk vinden. Hieronder zitten ook behoorlijk radicale elementen, die enkele weken geleden twee digitale bommen lieten ontploffen voor een virtuele winkel in een al even virtuele stad ergens in de virtuele wereld van Second Life. Waarmee dit tweede leven, onze gezamenlijke kans op een betere wereld, verworden is tot de echte wereld. En dat is nu verrekte jammer, mensen. Hadden we met z`n allen een prachtige gelegenheid iets nieuws te scheppen, maken we er weer dezelfde puinhoop van als in de echte wereld. Noem mij een idealist, maar volgens mij verdient Second Life een tweede kans.

Scroll Up

Pin It on Pinterest