Snuffelen aan hardloopschema

GO!

Het plan om in september de Mont Ventoux hardlopend op te gaan is inspirerend. Bij het bekijken van het hardloopschema dat mij moet transformeren in een hardloper die deze uitdaging tot een goed einde kan brengen, slaat de eerste twijfel toe.

Oké, het besluit om de Kale Berg hardlopend te gaan bestormen is genomen. Nu moet ik 'alleen' nog maar een hardloper zien te worden. Het gemiddelde per week ligt momenteel op nul komma nul. Ik ben namelijk helemaal geen hardloper. Ik zie mezelf ook nog helemaal niet als een hardloper. Wielrennen, zwemmen, wandelen en sinds kort de sportschool moeten dus inschikken om mij in een hardloper te veranderen. Waar moet ik beginnen?

Die vraag is bijna even snel beantwoord als dat ik hem kan stellen. Op internet wemelt het van de hardloopschema's voor alle denkbare niveau's en afstanden. Een hardloopschema dat mij moet onttrekken uit de status van beginner is snel gevonden. Nu nog een hardloopschema voor het einddoel: de 26 kilometer naar de top van de Ventoux. De afstand komt het dichtst in de buurt van een halve marathon. Maar qua zwaarte zou het misschien wel eens dichter in de buurt van een hele marathon kunnen liggen, overpeins ik. Na wikken en wegen besluit ik voor een hardloopschema ter voorbereiding op de halve marathon te gaan.

De twee schema's vullen beide net een half A4'tje. Het beginnersschema lijkt me wat al te voorzichtig. Ik heb tenslotte al heel wat straffe wandelkilometers achter de rug deze winter en de benen train ik regelmatig met wielrennen, fietstrainer en fanatiek zwemmen. Het tweede hardloopschema is - uiteraard - een stuk serieuzer. Voor beide geldt dat ik er minimaal drie dagen per week mee bezig moet zijn. Ik schrik daar een beetje van. Drie dagen en dan uiteindelijk al die kilometers, hoeveel tijd ben ik daar wel niet aan kwijt? De eerste twijfel borrelt op. De schema's verdwijnen in de papierbak. De PDF-bestanden blijven op de laptopdesktop staan, het Ventoux hardloopplan blijft onveranderd overeind in mijn hoofd.

Na een week open ik de bestanden weer en volgt hetzelfde ritueel: vastberadenheid, analyse, realisatie, twijfel, uitstellen. Zoals wel vaker valt de beslissing na een ingeving op een moment dat ik helemaal niet bezig ben met deze 'kwestie'. Als ik na een pittige zwemtraining met een heerlijk gevoel in mijn lijf terugfiets naar huis, bedenk ik me dat hardlooptrainingen een heel stuk fijner zullen gaan als ik het een leuke sport vind. Die gedachte vormt het startpunt van mijn opmaat naar de Mont Ventoux. Ik ga eerst maar eens uitvinden of ik hardlopen wel echt leuk vind.