Stadsjuweeltje

Ik zag het plekje vorig jaar voor het eerst op de eerste warme lentedag van het jaar. De pauze gleed tijdloos voorbij in het warme zonnetje, begeleid door Ilse Delange die uit de ielige luidsprekers van het mobieltje dwarrelde. Als ik de ogen open had, zag ik een groot avontuur voor onze mannen. De ingrediënten waren een trekpontje naar een klein eilandje in een poel. Hier moeten we de jongens mee naar toe nemen dacht ik toen, maar het heeft een jaar geduurd eer mijn lief en Josse het grote avontuur zelf ontdekte op de terugweg van zwemles.

Dit soort plekjes vind ik echt de juweeltjes die een stad nodig heeft, plekken die eigenlijk bijna niemand echt opvallen maar voor een paar personen juist wel speciaal zijn. Ik kan mij eigenlijk niet voorstellen dat niet iedereen ergens in zin stad of dorp zo’n plekje heeft. Dit stadjuweeltje had vorige week in ieder geval veel indruk gemaakt op Josse. Gisteren vroeg hij er op weg naar zwemles al naar. Vandaag was het zover. De jongens hebben zich heerlijk vermaakt met het trekpontje. Papa ook overigens…

Scroll Up

Pin It on Pinterest